2006 അഫ്ഗാനിസ്ഥാൻ യുദ്ധത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ വഴിത്തിരിവുകളിലൊന്നായിരുന്നു. 2001-ൽ അധികാരത്തിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കപ്പെട്ട താലിബാൻ പൂർണമായും തകർന്നുവെന്ന വിലയിരുത്തൽ തെറ്റാണെന്ന് ഈ വർഷം തെളിഞ്ഞു. തെക്കൻ അഫ്ഗാനിസ്ഥാനിൽ വീണ്ടും ശക്തമായി സംഘടിതമായ താലിബാൻ അമേരിക്കയുടെയും നാറ്റോ സേനയുടെയും നേരെ വ്യാപകമായ ആക്രമണങ്ങൾ ആരംഭിച്ചു.

വർഷം: 2006

പ്രധാന സംഭവം: താലിബാന്റെ വലിയ തിരിച്ചുവരവും കലാപത്തിന്റെ വ്യാപനവും.

2001 മുതൽ 2005 വരെ അമേരിക്കയുടെ ശ്രദ്ധ പുതിയ സർക്കാർ രൂപീകരണത്തിലും സുരക്ഷാ സംവിധാനങ്ങൾ വികസിപ്പിക്കുന്നതിലുമായിരുന്നു. എന്നാൽ ഈ കാലയളവിൽ താലിബാൻ അതിർത്തി പ്രദേശങ്ങളിൽ വീണ്ടും ശക്തി സമാഹരിച്ചു. 2006-ൽ അവർ ഹെൽമണ്ട്, കാണ്ഡഹാർ, ഉറുസ്ഗാൻ തുടങ്ങിയ പ്രവിശ്യകളിൽ സംഘടിതമായ ആക്രമണങ്ങൾ നടത്തി.

ഈ ആക്രമണങ്ങളുടെ രീതി മുമ്പത്തേതിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായിരുന്നു. റോഡരികിലെ ബോംബ് സ്ഫോടനങ്ങൾ, ആത്മഹത്യാ ആക്രമണങ്ങൾ, ചെറിയ സംഘങ്ങളായി നടത്തിയ ഗറില്ലാ യുദ്ധം എന്നിവയാണ് പ്രധാന ആയുധങ്ങളായത്. ഇതോടെ അമേരിക്കയും നാറ്റോ സേനയും വലിയ നഷ്ടങ്ങൾ നേരിടാൻ തുടങ്ങി.

2006-ൽ നാറ്റോ തെക്കൻ അഫ്ഗാനിസ്ഥാനിലെ സുരക്ഷയുടെ പൂർണ ഉത്തരവാദിത്തം ഏറ്റെടുത്തു. ബ്രിട്ടൻ, കാനഡ, നെതർലൻഡ്സ് തുടങ്ങിയ രാജ്യങ്ങൾ കൂടുതൽ സൈന്യത്തെ വിന്യസിച്ചു. എന്നാൽ യുദ്ധം കൂടുതൽ രൂക്ഷമാവുകയാണ് ചെയ്തത്. സുരക്ഷാ സാഹചര്യം നിയന്ത്രണാതീതമാകാൻ തുടങ്ങി.

താലിബാന്റെ തിരിച്ചുവരവ് അഫ്ഗാൻ സർക്കാരിന്റെ ദൗർബല്യവും തുറന്നുകാട്ടി. ഗ്രാമപ്രദേശങ്ങളിൽ സർക്കാരിന്റെ നിയന്ത്രണം പരിമിതമായിരുന്നു. അഴിമതിയും തൊഴിലില്ലായ്മയും ദുർബലമായ ഭരണസംവിധാനവും താലിബാന് വീണ്ടും പിന്തുണ നേടാൻ സഹായിച്ചു.

അമേരിക്കയ്ക്കും ഇത് വലിയ മുന്നറിയിപ്പായിരുന്നു. യുദ്ധം ഏതാനും വർഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ അവസാനിക്കുമെന്ന പ്രതീക്ഷ തകർന്നു. കൂടുതൽ സൈന്യവും കൂടുതൽ വിഭവങ്ങളും അഫ്ഗാനിസ്ഥാനിലേക്ക് അയയ്ക്കേണ്ട സാഹചര്യം രൂപപ്പെട്ടു. പിന്നീട് 2009-ലെ വൻ സൈനിക വർധനവിന് അടിത്തറയായതും ഈ സാഹചര്യമാണെന്ന് വിലയിരുത്തപ്പെടുന്നു.

2006-ലെ താലിബാൻ തിരിച്ചുവരവ് അഫ്ഗാനിസ്ഥാൻ യുദ്ധത്തിന്റെ സ്വഭാവം തന്നെ മാറ്റിമറിച്ചു. ഒരു ഭരണകൂടത്തെ പുറത്താക്കുന്ന യുദ്ധത്തിൽ നിന്ന് ദീർഘകാല കലാപവിരുദ്ധ പോരാട്ടത്തിലേക്കാണ് അമേരിക്കയും നാറ്റോയും നീങ്ങിയത്. അതിന്റെ പ്രത്യാഘാതങ്ങൾ അടുത്ത പതിനഞ്ച് വർഷം അഫ്ഗാനിസ്ഥാനെയും ലോക രാഷ്ട്രീയത്തെയും ആഴത്തിൽ സ്വാധീനിച്ചു.