2009 അഫ്ഗാനിസ്ഥാൻ യുദ്ധത്തിലെ ഏറ്റവും നിർണായക വർഷങ്ങളിലൊന്നായിരുന്നു. താലിബാന്റെ ശക്തമായ തിരിച്ചുവരവിനെ തുടർന്ന് അമേരിക്കൻ പ്രസിഡന്റ് ബറാക് ഒബാമ യുദ്ധത്തിന്റെ ഗതി മാറ്റാൻ ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ സൈനിക വർധനയ്ക്ക് അംഗീകാരം നൽകി. അമേരിക്കയുടെ വിജയത്തിനായുള്ള അവസാന വലിയ ശ്രമമായാണ് ഈ തീരുമാനം പിന്നീട് വിലയിരുത്തപ്പെട്ടത്.

വർഷം: 2009

പ്രധാന സംഭവം: അമേരിക്ക ഏകദേശം 30,000 അധിക സൈനികരെ അഫ്ഗാനിസ്ഥാനിലേക്ക് അയച്ചു.

2009 അവസാനത്തോടെ ഒബാമ പ്രഖ്യാപിച്ച പുതിയ തന്ത്രത്തിന്റെ ഭാഗമായി അമേരിക്കൻ സൈനികരുടെ എണ്ണം കുത്തനെ ഉയർന്നു. ഇതോടെ അഫ്ഗാനിസ്ഥാനിലുള്ള അമേരിക്കൻ സൈനികരുടെ എണ്ണം ഒരു ലക്ഷത്തിനടുത്തെത്തി. താലിബാന്റെ സ്വാധീനം കൂടുതലുള്ള ഹെൽമണ്ട്, കാണ്ഡഹാർ തുടങ്ങിയ മേഖലകളിലേക്കാണ് കൂടുതൽ സൈന്യത്തെ വിന്യസിച്ചത്.

ഈ നീക്കത്തിന്റെ പ്രധാന ലക്ഷ്യം താലിബാനെ സൈനികമായി ദുർബലപ്പെടുത്തുകയും അഫ്ഗാൻ സർക്കാരിന് സ്വന്തം സുരക്ഷാ സംവിധാനങ്ങൾ ശക്തിപ്പെടുത്താൻ സമയം നൽകുകയും ചെയ്യുകയായിരുന്നു. ഗ്രാമങ്ങൾ തിരിച്ചുപിടിക്കൽ, പ്രാദേശിക ജനങ്ങളുടെ വിശ്വാസം നേടൽ, അഫ്ഗാൻ സൈന്യത്തിന് പരിശീലനം നൽകൽ എന്നിവയ്ക്കാണ് കൂടുതൽ പ്രാധാന്യം നൽകിയത്.

വലിയ സൈനിക സാന്നിധ്യം കാരണം ചില മേഖലകളിൽ താലിബാന്റെ പ്രവർത്തനങ്ങൾ താൽക്കാലികമായി കുറഞ്ഞു. നിരവധി താവളങ്ങൾ സഖ്യസേനയുടെ നിയന്ത്രണത്തിലായി. അഫ്ഗാൻ ദേശീയ സൈന്യത്തിന്റെ വികസനവും ഈ കാലഘട്ടത്തിൽ വേഗത്തിലായി.

എന്നാൽ പ്രതീക്ഷിച്ച സ്ഥിരമായ വിജയം കൈവരിക്കാനായില്ല. അമേരിക്കൻ സേന ഒരു പ്രദേശം പിടിച്ചെടുത്താൽ താലിബാൻ മറ്റൊരു പ്രദേശത്ത് ആക്രമണം നടത്തി. അതിർത്തി പ്രദേശങ്ങളിലെ അവരുടെ ശൃംഖല തകർക്കാൻ സഖ്യസേനയ്ക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല. ഗറില്ലാ യുദ്ധരീതി അമേരിക്കയുടെ സൈനിക മേൽക്കോയ്മയെ ഫലപ്രദമായി വെല്ലുവിളിച്ചു.

സൈനിക വർധനയോടെ യുദ്ധച്ചെലവും കുത്തനെ ഉയർന്നു. അമേരിക്കയ്ക്ക് പ്രതിവർഷം ബില്യൺകണക്കിന് ഡോളർ ചെലവഴിക്കേണ്ടിവന്നു. അമേരിക്കൻ സൈനികരുടെ മരണസംഖ്യയും വർധിച്ചതോടെ യുദ്ധത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ആഭ്യന്തര വിമർശനങ്ങളും ശക്തമായി.

2009-ലെ ഈ സൈനിക വർധന അഫ്ഗാനിസ്ഥാൻ യുദ്ധത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ സൈനിക പരീക്ഷണമായിരുന്നു. ചില തന്ത്രപരമായ വിജയങ്ങൾ നേടിയെങ്കിലും താലിബാനെ പൂർണമായി തോൽപ്പിക്കാൻ അതിന് കഴിഞ്ഞില്ല. പിന്നീട് അമേരിക്ക സൈനിക വിജയത്തേക്കാൾ രാഷ്ട്രീയ പരിഹാരത്തിലേക്ക് ശ്രദ്ധ തിരിക്കാൻ തുടങ്ങിയതിന്റെ പ്രധാന കാരണങ്ങളിലൊന്നായി ഈ അനുഭവം മാറി.