ഇന്ത്യൻ നഗരങ്ങൾ അതിവേഗം വികസിക്കുമ്പോൾ ജലത്തിന്റെ ആവശ്യകതയും അതിനനുസരിച്ച് ഉയരുകയാണ്. ജനസംഖ്യാ വർധന, നഗരവൽക്കരണം, ഭൂഗർഭജലത്തിന്റെ അമിത ഉപയോഗം, പഴയ പൈപ്പ് ശൃംഖലകൾ, കാലാവസ്ഥയിലെ മാറ്റങ്ങൾ എന്നിവ നഗരങ്ങളിലെ ജലസുരക്ഷയ്ക്ക് വലിയ വെല്ലുവിളിയാണ്. കൂടുതൽ ജലസ്രോതസ്സുകൾ കണ്ടെത്തുക മാത്രമല്ല, നിലവിലുള്ള ജലം കൂടുതൽ കാര്യക്ഷമമായി ഉപയോഗിക്കുകയാണ് ഇനി വേണ്ടത്.
നഗരങ്ങളിൽ വിതരണം ചെയ്യുന്ന ജലത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗം പൈപ്പുകളിലെ ചോർച്ചയിലൂടെ നഷ്ടപ്പെടുന്നു. സ്മാർട്ട് മീറ്ററുകൾ, സെൻസറുകൾ, ഡിജിറ്റൽ നിരീക്ഷണ സംവിധാനങ്ങൾ എന്നിവ ഉപയോഗിച്ച് ഇത്തരം ചോർച്ചകൾ വേഗത്തിൽ കണ്ടെത്താൻ കഴിയും. ഇതിലൂടെ അറ്റകുറ്റപ്പണികൾ പ്രശ്നം ഗുരുതരമായതിന് ശേഷം നടത്തുന്നതിന് പകരം മുൻകൂട്ടി നടത്താനും ജലനഷ്ടം കുറയ്ക്കാനും സാധിക്കും.
മലിനജല പുനരുപയോഗവും നഗരജല നയത്തിന്റെ പ്രധാന ഭാഗമാകണം. ശുദ്ധീകരിച്ച മലിനജലം വ്യവസായ ആവശ്യങ്ങൾക്കും നഗരത്തിലെ ഹരിത മേഖലകൾക്കും നിർമാണ പ്രവർത്തനങ്ങൾക്കും മറ്റ് അനുയോജ്യമായ ആവശ്യങ്ങൾക്കും ഉപയോഗിക്കാം. ഇതുവഴി കുടിവെള്ള സ്രോതസ്സുകളിലെ സമ്മർദ്ദം കുറയ്ക്കാം.
മഴവെള്ളം കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നതിലും വലിയ മാറ്റം ആവശ്യമാണ്. ശക്തമായ മഴക്കാലത്ത് വെള്ളപ്പൊക്കവും വേനൽക്കാലത്ത് ജലക്ഷാമവും അനുഭവപ്പെടുന്നത് നഗര ആസൂത്രണത്തിലെ വലിയ വൈരുധ്യമാണ്. മഴവെള്ള സംഭരണം, ഭൂഗർഭജല പുനർഭരണം, നഗര തണ്ണീർത്തടങ്ങളുടെ സംരക്ഷണം, വെള്ളം മണ്ണിലേക്ക് ഇറങ്ങാൻ സഹായിക്കുന്ന റോഡുകളും പൊതുസ്ഥലങ്ങളും കൂടുതൽ വ്യാപകമാക്കണം.
പുതിയ കെട്ടിടങ്ങളിൽ മഴവെള്ള സംഭരണവും ജലസംരക്ഷണ സംവിധാനങ്ങളും നിർബന്ധമാക്കുന്നത് നഗരങ്ങളുടെ ദീർഘകാല ജലസുരക്ഷ ശക്തിപ്പെടുത്തും.
ഭാവിയിലെ ഇന്ത്യൻ നഗരം കൂടുതൽ വെള്ളം കണ്ടെത്തുന്ന നഗരം മാത്രമാകരുത്. ലഭിക്കുന്ന ഓരോ തുള്ളി വെള്ളവും സംരക്ഷിക്കുകയും പുനരുപയോഗിക്കുകയും കാര്യക്ഷമമായി കൈകാര്യം ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്ന നഗരമാകണം.
ജലസംരക്ഷണം, പുനരുപയോഗം, മഴവെള്ള സംഭരണം, ഭൂഗർഭജല സംരക്ഷണം, ഡിജിറ്റൽ നിരീക്ഷണം എന്നിവയെ ഒരൊറ്റ സംവിധാനമായി കാണുമ്പോഴാണ് ഇന്ത്യയുടെ നഗരങ്ങൾക്ക് യഥാർത്ഥ ജലസുരക്ഷ ഉറപ്പാക്കാൻ കഴിയുക.
