രാമായണ യുദ്ധത്തിന് മുമ്പ് നടന്ന ഏറ്റവും നിർണായകമായ സംഭവങ്ങളിലൊന്നാണ് വിഭീഷണൻ ശ്രീരാമന്റെ അഭയം തേടിയത്. രാവണന്റെ ഇളയ സഹോദരനായ വിഭീഷണൻ ലങ്കയിലെ രാജകുടുംബാംഗമായിരുന്നെങ്കിലും ധർമ്മത്തിന്റെ വഴിയിലായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ വിശ്വാസം.
സീതയെ അപഹരിച്ച ശേഷം പലതവണ രാവണനോട് സീതയെ ശ്രീരാമന് തിരിച്ചേൽപ്പിക്കണമെന്ന് വിഭീഷണൻ ഉപദേശിച്ചു. യുദ്ധം ലങ്കയുടെ നാശത്തിലേക്ക് നയിക്കുമെന്നും അദ്ദേഹം മുന്നറിയിപ്പ് നൽകി. എന്നാൽ രാവണൻ ആ ഉപദേശം കേൾക്കാൻ തയ്യാറായില്ല. മാത്രമല്ല, സ്വന്തം സഹോദരനെ സഭയിൽ അപമാനിക്കുകയും രാജ്യത്തിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കുകയും ചെയ്തു.
തുടർന്ന് വിഭീഷണൻ തന്റെ നാല് വിശ്വസ്തരോടൊപ്പം ലങ്ക വിട്ട് ശ്രീരാമന്റെ പാളയത്തിലെത്തി. ആകാശമാർഗ്ഗം എത്തിയ അദ്ദേഹത്തെ കണ്ടപ്പോൾ വാനരസേനയിൽ സംശയം ഉയർന്നു. ശത്രുവിന്റെ സഹോദരനെ വിശ്വസിക്കാനാകുമോ എന്ന ചോദ്യമാണ് എല്ലാവരുടെയും മനസ്സിലുണ്ടായത്.
സുഗ്രീവനും മറ്റു നേതാക്കളും വിഭീഷണനെ സ്വീകരിക്കുന്നതിൽ എതിർപ്പ് പ്രകടിപ്പിച്ചു. എന്നാൽ ശ്രീരാമൻ വ്യത്യസ്തമായ നിലപാടാണ് സ്വീകരിച്ചത്. ഒരാൾ ആത്മാർത്ഥമായി അഭയം തേടിയാൽ അവനെ സംരക്ഷിക്കുക എന്നതാണ് തന്റെ ധർമ്മമെന്ന് അദ്ദേഹം പ്രഖ്യാപിച്ചു. അതോടെ വിഭീഷണനെ സ്വീകരിക്കുകയും ആദരിക്കുകയും ചെയ്തു.
വിഭീഷണന്റെ വരവ് യുദ്ധത്തിൽ വലിയ മാറ്റമുണ്ടാക്കി. ലങ്കയുടെ പ്രതിരോധ സംവിധാനങ്ങൾ, പ്രധാന യോദ്ധാക്കളുടെ ശക്തിയും ദൗർബല്യവും, യുദ്ധതന്ത്രങ്ങളും അദ്ദേഹം ശ്രീരാമന്റെ സേനയ്ക്ക് വിശദീകരിച്ചു. ഇന്ദ്രജിത്തിന്റെ യാഗത്തെക്കുറിച്ചുള്ള വിവരവും രാവണന്റെ ശക്തിയെക്കുറിച്ചുള്ള നിർണായക അറിവുകളും പിന്നീട് വിജയത്തിന് വഴിയൊരുക്കി.
രാവണൻ വീണശേഷം ശ്രീരാമൻ വിഭീഷണനെ ലങ്കയുടെ രാജാവായി അഭിഷേകം ചെയ്തു. ധർമ്മത്തിന്റെ പക്ഷത്ത് ഉറച്ചുനിന്ന ഒരാൾക്ക് ലഭിച്ച അംഗീകാരമായാണ് ഈ സംഭവം കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത്.
വിഭീഷണന്റെ അഭയം രാമായണത്തിൽ ഒരു രാഷ്ട്രീയ നീക്കം മാത്രമല്ല. സത്യത്തിനും നീതിക്കും വേണ്ടി സ്വന്തം ബന്ധങ്ങളെയും അധികാരത്തെയും ഉപേക്ഷിക്കാൻ തയ്യാറാകുന്ന ധാർമിക ധൈര്യത്തിന്റെ പ്രതീകമായാണ് ഈ സംഭവം ഇന്നും ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നത്.
