കർക്കടകമാസത്തിലെ രാമായണപാരായണത്തിൽ ശ്രീരാമന്റെ ബാല്യകാലത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട സംഭവങ്ങളിലൊന്നാണ് വിശ്വാമിത്ര മഹർഷിക്കൊപ്പമുള്ള യാത്ര. ഒരു രാജകുമാരനിൽ നിന്ന് ധർമ്മസംരക്ഷകനിലേക്കുള്ള ശ്രീരാമന്റെ വളർച്ചയുടെ തുടക്കമായാണ് ഈ അധ്യായം കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത്.
അയോധ്യയിൽ ദശരഥ മഹാരാജാവിനെ സന്ദർശിച്ച വിശ്വാമിത്ര മഹർഷി, തന്റെ യാഗങ്ങൾ അസുരന്മാർ നിരന്തരം നശിപ്പിക്കുന്നുവെന്നും അവയെ സംരക്ഷിക്കാൻ ശ്രീരാമനെയും ലക്ഷ്മണനെയും തനിക്കൊപ്പം അയയ്ക്കണമെന്നും ആവശ്യപ്പെട്ടു. പ്രായം കുറഞ്ഞ പുത്രന്മാരെ അയയ്ക്കാൻ ആദ്യം ദശരഥൻ മടിച്ചെങ്കിലും ഗുരുവായ വസിഷ്ഠന്റെ ഉപദേശപ്രകാരം അദ്ദേഹം സമ്മതിച്ചു.
വിശ്വാമിത്രനോടൊപ്പം വനത്തിലേക്ക് യാത്ര തിരിച്ച ശ്രീരാമനും ലക്ഷ്മണനും വഴിമധ്യേ നിരവധി ദിവ്യായുധങ്ങളുടെ മന്ത്രങ്ങൾ അഭ്യസിച്ചു. ആത്മീയ ശക്തിയും ആയുധവിദ്യയും ഒരുപോലെ നേടുന്ന ഈ ഘട്ടം ശ്രീരാമന്റെ ജീവിതത്തിലെ വലിയ വഴിത്തിരിവായിരുന്നു.
യാത്രയ്ക്കിടെ അവർ താടക എന്ന രാക്ഷസിയെ നേരിട്ടു. വനവാസികളെ നിരന്തരം ഉപദ്രവിച്ചിരുന്ന താടകയെ വധിക്കാൻ വിശ്വാമിത്രൻ ശ്രീരാമനോട് നിർദേശിച്ചു. ആദ്യം ഒരു സ്ത്രീയെ കൊല്ലുന്നതിനെക്കുറിച്ച് ശ്രീരാമന് സംശയമുണ്ടായെങ്കിലും, നിരപരാധികളെ സംരക്ഷിക്കുകയാണ് രാജധർമ്മമെന്ന് വിശ്വാമിത്രൻ വിശദീകരിച്ചു.
ഗുരുവിന്റെ നിർദേശം അനുസരിച്ച് ശ്രീരാമൻ താടകയെ വധിച്ചു. ഇത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവിതത്തിലെ ആദ്യത്തെ വലിയ ധർമ്മയുദ്ധമായിരുന്നു. തുടർന്ന് യാഗം ആരംഭിച്ചപ്പോൾ മാരീചനും സുബാഹുവും ഉൾപ്പെടെയുള്ള അസുരന്മാർ വീണ്ടും ആക്രമണം നടത്തി. എന്നാൽ ശ്രീരാമൻ അവരെ പരാജയപ്പെടുത്തി യാഗം വിജയകരമായി പൂർത്തിയാക്കാൻ സഹായിച്ചു.
ഈ സംഭവത്തിലൂടെയാണ് ശ്രീരാമൻ വെറും രാജകുമാരനല്ല, ധർമ്മത്തിന്റെ രക്ഷകനാണെന്ന് ലോകം തിരിച്ചറിഞ്ഞത്. ഗുരുവിന്റെ നിർദേശത്തോട് പൂർണമായ അനുസരണയും സമൂഹത്തിന്റെ നന്മയ്ക്കുവേണ്ടി സ്വന്തം കഴിവുകൾ ഉപയോഗിക്കാനുള്ള മനോഭാവവും ഈ അധ്യായത്തിൽ വ്യക്തമായി കാണാം.
കർക്കടകമാസത്തിൽ ഈ ഭാഗം പാരായണം ചെയ്യുമ്പോൾ ഗുരുഭക്തിയുടെ പ്രാധാന്യവും ധർമ്മത്തിനുവേണ്ടി പ്രവർത്തിക്കാനുള്ള ഉത്തരവാദിത്തവും ഭക്തർ ഓർക്കുന്നു. അറിവും ശക്തിയും വ്യക്തിപരമായ നേട്ടത്തിനല്ല, സമൂഹത്തിന്റെ സംരക്ഷണത്തിനാണ് ഉപയോഗിക്കേണ്ടതെന്ന സന്ദേശമാണ് ഈ അധ്യായം നൽകുന്നത്.
അതുകൊണ്ടുതന്നെ വിശ്വാമിത്രനൊപ്പമുള്ള ശ്രീരാമന്റെ യാത്ര രാമായണത്തിലെ ഒരു സാധാരണ സംഭവം മാത്രമല്ല. ധർമ്മത്തിന്റെ വഴിയിലേക്ക് ഒരു മഹാനായ രാജാവിന്റെ ആദ്യ ചുവടുവെപ്പായി കർക്കടകമാസത്തിലെ രാമായണപാരായണത്തിൽ ഇന്നും അത് ആദരവോടെ സ്മരിക്കപ്പെടുന്നു.
