കേരളത്തിന്റെ കാലാവസ്ഥയും ജീവിതരീതിയും ഓണത്തിന്റെ രൂപീകരണത്തിൽ വലിയ സ്വാധീനം ചെലുത്തിയിട്ടുണ്ട്. മഹാബലിയുടെ ഐതിഹ്യത്തിനും വിളവെടുപ്പ് പാരമ്പര്യത്തിനും പുറമെ, കർക്കടകത്തിൽ നിന്ന് ചിങ്ങത്തിലേക്കുള്ള പ്രകൃതിയുടെ മാറ്റവും ഓണത്തിന്റെ ആത്മാവിനെ രൂപപ്പെടുത്തുന്ന പ്രധാന ഘടകമാണ്.
മലയാള കലണ്ടറിലെ കർക്കടകം ശക്തമായ മഴയുടെ മാസമാണ്. തുടർച്ചയായ മഴയും ഇരുണ്ട ആകാശവും നിറഞ്ഞ ദിവസങ്ങളാണ് ഈ കാലഘട്ടത്തിന്റെ പ്രത്യേകത. പണ്ടുകാലത്ത് യാത്രയും കൃഷിപ്പണികളും വ്യാപാരവും സാമൂഹിക ജീവിതവും ഈ കാലത്ത് ഏറെ പ്രയാസകരമായിരുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ കർക്കടകം കഷ്ടപ്പാടിന്റെയും കാത്തിരിപ്പിന്റെയും മാസമായി ജനകീയ സംസ്കാരത്തിൽ ഇടംനേടി.
അതിന് പിന്നാലെ എത്തുന്നത് ചിങ്ങമാണ്. മഴയുടെ തീവ്രത കുറയുകയും സൂര്യപ്രകാശം വീണ്ടും തെളിയുകയും പ്രകൃതി പുതുജീവൻ കൈവരിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന കാലമാണത്. നെൽവയലുകൾ പച്ചപ്പിൽ നിറയുകയും ഗ്രാമജീവിതം വീണ്ടും സജീവമാകുകയും ചെയ്യുന്നു. ഈ മാറ്റം പ്രകൃതിയിൽ മാത്രമല്ല, മനുഷ്യരുടെ മനസ്സിലും പുതിയ പ്രതീക്ഷ ഉണർത്തുന്നു.
ഈ പശ്ചാത്തലത്തിലാണ് ഓണം ചിങ്ങമാസത്തിൽ ആഘോഷിക്കപ്പെടുന്നത്. കർക്കടകത്തിന്റെ ഇരുളിൽ നിന്ന് ചിങ്ങത്തിന്റെ വെളിച്ചത്തിലേക്കുള്ള യാത്രയുടെ പ്രതീകമായി ഓണത്തെ കാണാം. നിരാശയിൽ നിന്ന് പ്രത്യാശയിലേക്കും ക്ഷാമത്തിൽ നിന്ന് സമൃദ്ധിയിലേക്കും ഒറ്റപ്പെടലിൽ നിന്ന് കൂട്ടായ്മയിലേക്കുമുള്ള മാറ്റത്തെ ഈ ഉത്സവം ആഘോഷിക്കുന്നു.
അതുകൊണ്ടാണ് ഓണത്തിന്റെ ഓരോ ആചാരവും സന്തോഷത്തെയും പുതുതുടക്കത്തെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. വീടുകൾ വൃത്തിയാക്കൽ, പൂക്കളം ഒരുക്കൽ, പുതിയ വസ്ത്രം ധരിക്കൽ, ഓണസദ്യ പങ്കിടൽ, കുടുംബസംഗമങ്ങൾ എന്നിവയെല്ലാം ഒരു പുതിയ അധ്യായത്തെ സ്വാഗതം ചെയ്യുന്ന സാംസ്കാരിക പ്രതീകങ്ങളാണ്.
ഇന്നത്തെ ജീവിതത്തിലും ഈ സന്ദേശം പ്രസക്തമാണ്. പ്രയാസകരമായ കാലഘട്ടങ്ങൾക്കുശേഷം പ്രതീക്ഷയോടെ മുന്നോട്ട് പോകാനുള്ള മനുഷ്യന്റെ കഴിവിനെയാണ് ഓണം ഓർമ്മപ്പെടുത്തുന്നത്. കർക്കടകത്തിന് ശേഷം ചിങ്ങം വരുന്നതുപോലെ, ഓരോ ഇരുളിനും ശേഷം ഒരു വെളിച്ചമുണ്ടെന്ന വിശ്വാസമാണ് ഈ ഉത്സവം മലയാളികളുടെ മനസ്സിൽ ഉറപ്പിക്കുന്നത്.
അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഓണം ഒരു ആഘോഷം മാത്രമല്ല. ഇരുട്ടിനെ അതിജീവിച്ച് വെളിച്ചത്തെ വരവേൽക്കുന്ന കേരളത്തിന്റെ പ്രകൃതിയുടെയും സംസ്കാരത്തിന്റെയും ജീവിതദർശനത്തിന്റെയും മനോഹരമായ പ്രതീകമാണ്.
