സ്റ്റേഡിയത്തിലെ വെളിച്ചങ്ങൾക്കിടയിൽ ഓടുന്നത് ഒരു ഫുട്ബോൾ താരമല്ല. ഇനിയും ബാല്യത്തിന്റെ പുഞ്ചിരി മായാത്ത ഒരു ചെറുപ്പക്കാരനാണ്. പക്ഷേ ആ ചെറുപ്പക്കാരന്റെ ചുമലുകളിൽ കിടക്കുന്നത് സ്പെയിൻ എന്ന രാജ്യത്തിന്റെ കോടിക്കണക്കിന് സ്വപ്നങ്ങളാണ്.
ഓരോ തവണയും പന്ത് കാലിലെത്തുമ്പോൾ സമയം കുറച്ച് നിമിഷങ്ങൾ നിശ്ചലമാകുന്നതുപോലെ തോന്നും. എതിരാളികളുടെ പ്രതിരോധം മറികടന്ന് മുന്നേറുന്ന ഓരോ ചുവടും ഒരു രാജ്യത്തിന്റെ പ്രതീക്ഷയെ മുന്നോട്ടു കൊണ്ടുപോകുന്നു. ചിലർ അനുഭവം കൊണ്ടാണ് മഹാന്മാരാകുന്നത്. ചിലർ ധൈര്യം കൊണ്ടാണ്. യമാൽ രണ്ടാമത്തെ വഴിയാണ് തെരഞ്ഞെടുത്തത്.
ജയം മാത്രമല്ല അദ്ദേഹത്തെ ആരാധകർ സ്നേഹിക്കുന്നത്. തോൽവിയെ ഭയക്കാതെ കളിക്കുന്ന മനസ്സിനെയാണ് അവർ സ്നേഹിക്കുന്നത്. ഓരോ ആക്രമണവും അവസാന നിമിഷം വരെ ഉപേക്ഷിക്കാത്ത പോരാട്ടവീര്യത്തെയാണ് അവർ ആരാധിക്കുന്നത്. അതുകൊണ്ടാണ് പ്രായത്തെക്കുറിച്ച് ആരും ഇനി സംസാരിക്കാത്തത്. സംസാരിക്കുന്നത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്വപ്നങ്ങളെക്കുറിച്ചാണ്.
ക്വാർട്ടർ ഫൈനൽ അടുക്കുമ്പോൾ സ്പെയിനിലെ ഓരോ വീടുകളിലും ഒരേ പ്രാർത്ഥനയാണ്. വീണ്ടും ഒരിക്കൽ കൂടി യമാലിന്റെ കാലിൽ നിന്ന് മായാജാലം പിറക്കട്ടെ. ഒരു നിമിഷം മതി, ചരിത്രം മാറാൻ. ഒരു ഗോൾ മതി, ഒരു തലമുറയുടെ ഓർമ്മകളിൽ എന്നെന്നേക്കുമായി ജീവിക്കാൻ.
ഫുട്ബോളിൽ ചില കഥകൾ കിരീടം നേടിയ ശേഷമാണ് എഴുതപ്പെടുന്നത്. ചില കഥകൾ പോരാടിയ രീതികൊണ്ടുതന്നെ അമരത്വം നേടുന്നു. ലമീൻ യമാലിന്റെ കഥ അത്തരത്തിലൊന്നാണ്. ഇന്നവൻ വെറും സ്പെയിന്റെ താരമല്ല. സ്വപ്നങ്ങൾ പ്രായം നോക്കില്ലെന്ന് ലോകത്തോട് പറയുന്ന ഒരു ജീവനുള്ള സന്ദേശമാണ്.
ക്വാർട്ടർ ഫൈനലിന്റെ വിസിൽ മുഴങ്ങുമ്പോൾ വീണ്ടും എല്ലാവരുടെയും കണ്ണുകൾ അവനിലേക്കാകും. കാരണം, ചില താരങ്ങൾ കളിയെ മാറ്റും. ചിലർ ഒരു രാജ്യത്തിന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പ് തന്നെ മാറ്റും. ലമീൻ യമാൽ ഇന്ന് ആ രണ്ടാമത്തെ വിഭാഗത്തിലാണ്.
