കേരളത്തിലെ കർഷകർ ഉൽപ്പാദിപ്പിക്കുന്ന വിളകൾ പലപ്പോഴും അസംസ്കൃത വസ്തുക്കളായി തന്നെ വിപണിയിലെത്തുന്നു. കർഷകന്റെ വരുമാനം വർധിപ്പിക്കാനും ഗ്രാമീണ വ്യവസായം വളർത്താനും ഓരോ പഞ്ചായത്തിലും ചെറിയ അഗ്രോ-പ്രോസസ്സിംഗ് മൈക്രോഫാക്ടറികൾ സ്ഥാപിക്കുന്ന മാതൃക വികസിപ്പിക്കാം.
ഒരു പഞ്ചായത്തിലെ പ്രധാന കാർഷിക ഉൽപ്പന്നങ്ങളെ അടിസ്ഥാനമാക്കി വ്യത്യസ്ത യൂണിറ്റുകൾ രൂപീകരിക്കാം. തേങ്ങയുള്ള പ്രദേശങ്ങളിൽ തേങ്ങാപ്പാൽ, എണ്ണ, ചിപ്സ്, പൊടി തുടങ്ങിയ ഉൽപ്പന്നങ്ങൾ നിർമ്മിക്കാം. വാഴ കൂടുതലുള്ള പ്രദേശങ്ങളിൽ വാഴപ്പൊടി, ചിപ്സ്, ഫൈബർ ഉൽപ്പന്നങ്ങൾ എന്നിവ വികസിപ്പിക്കാം. കപ്പ, ചക്ക, മാങ്ങ, സുഗന്ധവ്യഞ്ജനങ്ങൾ തുടങ്ങിയവയ്ക്കും പ്രത്യേക ഉൽപ്പന്നശൃംഖലകൾ സൃഷ്ടിക്കാം.
വലിയ ഫാക്ടറികൾക്ക് പകരം ചെറിയ, മോഡുലാർ യൂണിറ്റുകളാണ് ഈ മാതൃകയുടെ പ്രത്യേകത. ഒരേ അടിസ്ഥാന സൗകര്യം പല കർഷകസംഘങ്ങൾക്കും സംരംഭകർക്കും ഉപയോഗിക്കാം. പാക്കേജിംഗ്, ഗുണനിലവാര പരിശോധന, സംഭരണം, കോൾഡ് ചെയിൻ എന്നിവ പൊതുസൗകര്യങ്ങളായി ഒരുക്കാനും കഴിയും.
ഇതിലൂടെ കർഷകൻ വിളവെടുപ്പിന് ശേഷം ഉടൻ തന്നെ ഉൽപ്പന്നം വിറ്റഴിക്കേണ്ട സമ്മർദ്ദത്തിൽ നിന്ന് മാറും. പ്രോസസ്സിംഗ് വഴി ഉൽപ്പന്നത്തിന്റെ ആയുസ്സ് വർധിപ്പിക്കാനും വിപണി വികസിപ്പിക്കാനും കഴിയും.
പ്രാദേശിക യുവാക്കൾക്കും സ്ത്രീകൾക്കും പുതിയ സംരംഭങ്ങൾ ആരംഭിക്കാനുള്ള അവസരവും ഇതിലൂടെ ലഭിക്കും. ഒരു പഞ്ചായത്തിൽ ഒരു ചെറിയ യൂണിറ്റിൽ ആരംഭിക്കുന്ന സംരംഭം പിന്നീട് സംസ്ഥാനതല ബ്രാൻഡായി വളരാനും കഴിയും.
കൃഷി, നിർമ്മാണം, പാക്കേജിംഗ്, ലോജിസ്റ്റിക്സ്, ഡിജിറ്റൽ വിപണനം എന്നിവയെ ഒരേ പ്രാദേശിക സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥയിൽ ബന്ധിപ്പിക്കുന്നതാണ് ഈ മാതൃക. കൃഷിയിടത്തിന് സമീപം തന്നെ മൂല്യവർധന സൃഷ്ടിക്കുമ്പോൾ ഗ്രാമം ഒരു ഉൽപ്പാദന കേന്ദ്രമായി മാറും.
