ഇറാൻ യുദ്ധം ഇനി പശ്ചിമേഷ്യയിലെ ഒരു സൈനിക സംഘർഷം മാത്രമല്ല. ആഗോള സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥയുടെ അടിസ്ഥാന ചെലവുകളെ തന്നെ മാറ്റാൻ കഴിയുന്ന സാമ്പത്തിക പ്രതിസന്ധിയായി അത് മാറുകയാണ്. ഹോർമുസ് കടലിടുക്കിലൂടെയുള്ള എണ്ണ ഗതാഗതം തടസ്സപ്പെട്ടതോടെ ആഗോള എണ്ണ വിപണിയിൽ വലിയ അനിശ്ചിതത്വമാണ് രൂപപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്. സെപ്റ്റംബർ ഒൻപതിന് ബ്രെന്റ് ക്രൂഡ് എണ്ണവില നൂറ് ഡോളർ കടന്നിരുന്നു. സെപ്റ്റംബർ പതിനൊന്നിനും വില വീണ്ടും നൂറ് ഏഴ് ഡോളറിന് മുകളിലെത്തി.
എണ്ണവില ഉയരുമ്പോൾ അതിന്റെ ആഘാതം പെട്രോൾ പമ്പിൽ മാത്രം അവസാനിക്കുന്നില്ല. ട്രക്കുകൾ, കപ്പലുകൾ, വിമാനങ്ങൾ, കാർഷിക യന്ത്രങ്ങൾ, വ്യവസായ സ്ഥാപനങ്ങൾ എന്നിവയുടെ പ്രവർത്തനച്ചെലവ് ഉയരും. ചരക്ക് ഗതാഗതം ചെലവേറിയാൽ ഭക്ഷണം മുതൽ മരുന്നുകളും ഉപഭോക്തൃ ഉൽപ്പന്നങ്ങളും വരെ വില ഉയരാൻ സാധ്യതയുണ്ട്. അതിനാൽ എണ്ണവിലയിലെ വർധന സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥയിലുടനീളം പടരുന്ന ഒരു ചെലവ് ആഘാതമായി മാറുന്നു.
ഇതിന്റെ രണ്ടാമത്തെ ആഘാതം പണപ്പെരുപ്പത്തിലാണ്. എണ്ണവില ഉയരുമ്പോൾ പണപ്പെരുപ്പം നിയന്ത്രിക്കാൻ കേന്ദ്ര ബാങ്കുകൾ പലിശനിരക്ക് കുറയ്ക്കുന്നത് വൈകിപ്പിക്കേണ്ടിവരും. അതോടെ വായ്പകൾ ചെലവേറിയതാകും. നിക്ഷേപം കുറയുകയും ഉപഭോഗം മന്ദഗതിയിലാകുകയും സാമ്പത്തിക വളർച്ചയ്ക്ക് സമ്മർദ്ദം ഉണ്ടാകുകയും ചെയ്യും. എണ്ണവില നൂറ് ഡോളറിന് മുകളിൽ ദീർഘകാലം തുടരുന്നത് ഈ പ്രശ്നം കൂടുതൽ രൂക്ഷമാക്കും.
ഇന്ത്യയെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം പ്രശ്നം കൂടുതൽ പ്രധാനമാണ്. ഇറക്കുമതി ചെയ്യുന്ന എണ്ണയുടെ വില ഉയർന്നാൽ രാജ്യത്തിന്റെ വിദേശനാണയ ചെലവ് വർധിക്കും. രൂപയുടെ മൂല്യത്തിലും വ്യാപാരക്കമ്മിയിലും സമ്മർദ്ദമുണ്ടാകാം. ഇന്ത്യയിലെ പഠനങ്ങളും ഉയർന്ന അസംസ്കൃത എണ്ണവില ഉപഭോക്തൃ വിലക്കയറ്റത്തിൽ ഗണ്യമായ സ്വാധീനം ചെലുത്താമെന്ന് ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു.
അതുകൊണ്ട് ഇറാൻ യുദ്ധത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ സാമ്പത്തിക ചോദ്യം എണ്ണവില എത്രയാകും എന്നത് മാത്രമല്ല. ലോക സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥ എത്രകാലം ഉയർന്ന ഊർജച്ചെലവ് സഹിക്കാനാകും എന്നതാണ്. ഹോർമുസ് പ്രതിസന്ധി ദീർഘിച്ചാൽ ഊർജസുരക്ഷയും ബദൽ ഊർജസ്രോതസ്സുകളും ഇനി പരിസ്ഥിതി നയത്തിന്റെ മാത്രം വിഷയമല്ല, ദേശീയ സാമ്പത്തിക സുരക്ഷയുടെ വിഷയമായി മാറും.
