ഇറാൻ യുദ്ധത്തിന്റെ സാമ്പത്തിക ആഘാതം എണ്ണവിലയിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങുന്നില്ല. ലോകത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗത്ത് നടക്കുന്ന യുദ്ധം മറ്റൊരു ഭാഗത്തെ ഒരു സാധാരണ ഉപഭോക്താവിന്റെ ജീവിതച്ചെലവിനെ വരെ ബാധിക്കുന്ന തരത്തിലാണ് ആഗോള വ്യാപാര ശൃംഖല പ്രവർത്തിക്കുന്നത്. പശ്ചിമേഷ്യയിലെ കടൽപാതകളിലെ സുരക്ഷാ പ്രശ്നങ്ങൾ രൂക്ഷമായതോടെ കപ്പൽ കമ്പനികൾക്ക് കൂടുതൽ ദൂരമുള്ള പാതകൾ തിരഞ്ഞെടുക്കേണ്ടിവരുന്നു. അതോടെ സമയവും ഇന്ധനച്ചെലവും ഇൻഷുറൻസ് ചെലവും ഉയരുന്നു.
ഒരു ചരക്ക് കപ്പലിന് യാത്ര കൂടുതൽ നീളുമ്പോൾ അതിന്റെ ചെലവും വർധിക്കും. കപ്പലിന്റെ ഇന്ധനം, ജീവനക്കാരുടെ ചെലവ്, തുറമുഖ നിരക്കുകൾ, ഇൻഷുറൻസ്, ചരക്ക് കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നതിനുള്ള ചെലവ് എന്നിവയെല്ലാം ഉയരും. ഈ അധിക ചെലവ് ഒടുവിൽ കയറ്റുമതിക്കാരനും ഇറക്കുമതിക്കാരനും തുടർന്ന് ഉപഭോക്താവിനുമാണ് കൈമാറുന്നത്.
ഇതിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ അപകടം ആഗോള വിതരണ ശൃംഖലകളിലാണ്. ഒരു രാജ്യത്ത് നിർമ്മിക്കുന്ന ഘടകം മറ്റൊരു രാജ്യത്തെ ഫാക്ടറിയിൽ ഉപയോഗിക്കുകയും അവിടെ നിർമ്മിക്കുന്ന ഉൽപ്പന്നം മൂന്നാമത്തെ രാജ്യത്തേക്ക് കയറ്റുമതി ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്ന രീതിയിലാണ് ഇന്നത്തെ വ്യവസായം പ്രവർത്തിക്കുന്നത്. ഒരു പ്രധാന കടൽപാതയിലെ തടസ്സം ഈ ശൃംഖലയിൽ ചെറിയൊരു കണ്ണി തകരുന്നതുപോലെ വലിയ പ്രത്യാഘാതങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കും.
ഇന്ത്യയെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ഇത് പ്രത്യേക പ്രാധാന്യമുള്ള വിഷയമാണ്. എണ്ണ, വാതകം, വളം, വ്യാവസായിക അസംസ്കൃത വസ്തുക്കൾ, ഉപഭോക്തൃ ഉൽപ്പന്നങ്ങൾ എന്നിവയുടെ ഇറക്കുമതി ചെലവ് ഉയർന്നാൽ രാജ്യത്തിന്റെ വ്യാപാരച്ചെലവ് വർധിക്കും. കയറ്റുമതിക്കാർക്കും പുതിയ സമ്മർദ്ദമുണ്ടാകും. ഉൽപ്പന്നം വിദേശ വിപണിയിൽ എത്തിക്കാൻ കൂടുതൽ പണം ചെലവാകുമ്പോൾ വിലമത്സരത്തിൽ ഇന്ത്യയ്ക്ക് പിന്നിലാകാനുള്ള സാധ്യതയുണ്ട്.
അതുകൊണ്ട് ഇറാൻ യുദ്ധം ആഗോളവൽക്കരണത്തിന്റെ മറ്റൊരു ദൗർബല്യം തുറന്നുകാട്ടുകയാണ്. ഏറ്റവും കുറഞ്ഞ ചെലവിൽ ലോകത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ നിന്ന് സാധനങ്ങൾ എത്തിക്കുന്ന സംവിധാനം സമാധാനകാലത്ത് കാര്യക്ഷമമാണ്. എന്നാൽ യുദ്ധകാലത്ത് ദൂരം തന്നെ ഒരു സാമ്പത്തിക നികുതിയായി മാറുന്നു.
