1978-ലെ ഫിഫ ലോകകപ്പ് കായികമേള മാത്രമായിരുന്നില്ല. Argentinaയിലെ സൈനിക ഭരണകൂടത്തിനും പ്രസിഡന്റ് Jorge Rafael Videlaയ്ക്കും അത് ഒരു വലിയ രാഷ്ട്രീയ വേദിയായിരുന്നു. 1976-ൽ അധികാരം പിടിച്ച സൈനിക സർക്കാർ ലോകത്തിന് മുന്നിൽ രാജ്യത്തിന്റെ സ്ഥിരതയും പുരോഗതിയും പ്രദർശിപ്പിക്കാൻ ലോകകപ്പിനെ ഉപയോഗിച്ചതായി ചരിത്രകാരന്മാർ വിലയിരുത്തുന്നു.
ടൂർണമെന്റിനായി വൻ അടിസ്ഥാന സൗകര്യ വികസനങ്ങളും സ്റ്റേഡിയം നവീകരണങ്ങളും നടന്നു. ലോകമെമ്പാടുമുള്ള മാധ്യമങ്ങളുടെ ശ്രദ്ധ അർജന്റീനയിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു. അതേസമയം, മനുഷ്യാവകാശ സംഘടനകൾ രാജ്യത്ത് രാഷ്ട്രീയ എതിരാളികൾക്കെതിരായ അറസ്റ്റ്, കാണാതാകൽ, പീഡനം തുടങ്ങിയ ഗുരുതര ആരോപണങ്ങൾ ഉയർത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ലോകകപ്പ് ആഘോഷങ്ങൾക്കൊപ്പം ഈ വിഷയങ്ങളും അന്താരാഷ്ട്ര തലത്തിൽ ചർച്ചയായി.
മൈതാനത്ത് അർജന്റീന മികച്ച പ്രകടനം കാഴ്ചവച്ച് ഫൈനലിൽ Netherlandsയെ തോൽപ്പിച്ച് ആദ്യ ലോകകപ്പ് കിരീടം സ്വന്തമാക്കി. വിജയാഘോഷങ്ങൾ രാജ്യത്താകെ വ്യാപിച്ചെങ്കിലും, കായിക വിജയവും രാഷ്ട്രീയ പ്രചാരണവും തമ്മിലുള്ള ബന്ധത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ചർച്ചകൾ അവസാനിച്ചില്ല.
പ്രത്യേകിച്ച് പെറുവിനെതിരെ അർജന്റീന നേടിയ 6–0 വിജയത്തെ ചുറ്റിപ്പറ്റി വർഷങ്ങളോളം വിവാദങ്ങൾ ഉയർന്നു. രാഷ്ട്രീയ ഇടപെടലോ സമ്മർദമോ ഉണ്ടായിരുന്നോയെന്ന ചോദ്യങ്ങൾ ചരിത്രത്തിൽ പലതവണ ഉയർന്നെങ്കിലും, അത് തെളിയിക്കുന്ന അന്തിമമായ തെളിവുകൾ ലഭിച്ചിട്ടില്ല.
1978-ലെ ലോകകപ്പ് ഇന്ന് കായികചരിത്രത്തിൽ മാത്രമല്ല, രാഷ്ട്രീയം, മനുഷ്യാവകാശം, ദേശീയ പ്രതിച്ഛായ, അന്താരാഷ്ട്ര നയതന്ത്രം എന്നിവയും ഒരേ വേദിയിൽ കൂടിച്ചേർന്ന സംഭവമായി പഠിക്കപ്പെടുന്നു. ലോകകപ്പ് പോലുള്ള ആഗോള കായികമേളകൾ ഒരു രാജ്യത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയ സന്ദേശങ്ങൾ ലോകത്തിന് മുന്നിലെത്തിക്കാൻ എങ്ങനെ ഉപയോഗിക്കപ്പെടാമെന്നതിന്റെ പ്രധാന ഉദാഹരണമായും ഈ ടൂർണമെന്റ് ചരിത്രത്തിൽ ഇടം നേടിയിട്ടുണ്ട്.
