1990-കളിലെ ഏറ്റവും സാങ്കേതിക മികവുള്ള ഓപ്പണിങ് ബാറ്റർമാരിൽ ഒരാളായിരുന്നു മൈക്കൽ അതർട്ടൺ. ആക്രമണത്തേക്കാൾ പ്രതിരോധത്തിനും ക്ഷമയ്ക്കും പ്രാധാന്യം നൽകിയ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ബാറ്റിങ് ടെസ്റ്റ് ക്രിക്കറ്റിന്റെ യഥാർഥ സ്വഭാവത്തെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നതായിരുന്നു.
അതർട്ടന്റെ ഏറ്റവും വലിയ ശക്തി ഓഫ് സ്റ്റമ്പിനെക്കുറിച്ചുള്ള കൃത്യമായ ബോധമായിരുന്നു. കളിക്കേണ്ട പന്തും വെറുതെ വിടേണ്ട പന്തും വളരെ കൃത്യമായി തിരിച്ചറിയാൻ അദ്ദേഹത്തിന് കഴിഞ്ഞിരുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ പുതിയ പന്തിന്റെ അപകടം വിജയകരമായി അതിജീവിക്കാൻ സാധിച്ചു.
കാലടിച്ചുവടുകൾ വളരെ വ്യക്തവും അളന്നതുമായിരുന്നു. മുന്നോട്ടുള്ള നീക്കത്തിലും പിന്നോട്ടുള്ള ചുവടുകളിലും ശരീരത്തിന്റെ സന്തുലിതാവസ്ഥ ഒരിക്കലും നഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നില്ല. അതിനാൽ വേഗബൗളർമാർക്കെതിരെ പോലും പന്തിനെ വൈകി കളിക്കാൻ അദ്ദേഹത്തിന് കഴിഞ്ഞു.
ബാറ്റ് എല്ലായ്പ്പോഴും നേരായ പാതയിലൂടെയാണ് താഴേക്ക് വന്നിരുന്നത്. ബാറ്റിനും പാഡിനും ഇടയിൽ വിടവ് കുറവായതിനാൽ ബൗൾഡ് ആകാനോ കാൽമുന്നിൽ കുടുങ്ങാനോ ഉള്ള സാധ്യത വളരെ കുറഞ്ഞിരുന്നു.
നേരെയുള്ള അടികളും ഓഫ് സൈഡിലേക്കുള്ള നിയന്ത്രിത ഡ്രൈവുകളും അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രധാന റൺസ്രോതസ്സായിരുന്നു. വലിയ ഷോട്ടുകൾ അപൂർവമായിരുന്നെങ്കിലും ഓരോ റൺസും ക്ഷമയോടെയും കൃത്യതയോടെയും കണ്ടെത്തുന്നതിൽ അദ്ദേഹം വിദഗ്ധനായിരുന്നു.
ലോകത്തിലെ മികച്ച വേഗബൗളിങ് ആക്രമണങ്ങൾക്കെതിരെ മണിക്കൂറുകളോളം ക്രീസിൽ നിൽക്കാനുള്ള മാനസിക കരുത്തും സാങ്കേതിക മികവും അദ്ദേഹത്തെ വ്യത്യസ്തനാക്കി. എത്ര പ്രയാസകരമായ സാഹചര്യമായാലും തന്റെ അടിസ്ഥാന സാങ്കേതികതയിൽ നിന്ന് അദ്ദേഹം ഒരിക്കലും വിട്ടുമാറിയിരുന്നില്ല.
പ്രതിരോധ ബാറ്റിങ്, അച്ചടക്കം, ശരിയായ കാലടിച്ചുവടുകൾ, ഓഫ് സ്റ്റമ്പിനെക്കുറിച്ചുള്ള ബോധം എന്നിവ പഠിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന യുവ ഓപ്പണർമാർക്ക് മൈക്കൽ അതർട്ടന്റെ ബാറ്റിങ് ഇന്നും മികച്ച പഠനവിഷയമാണ്. സാങ്കേതിക മികവിന്റെയും ക്ഷമയുടെയും പ്രതീകമായി അദ്ദേഹം ക്രിക്കറ്റ് ചരിത്രത്തിൽ ഇന്നും ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു.
