1963-ൽ ആരോഗ്യമന്ത്രിയായിരുന്ന എം. പി. ഗോവിന്ദൻ നായരുടെ നേതൃത്വത്തിൽ കേരളത്തിൽ മാതൃ-ശിശു ആരോഗ്യ സംരക്ഷണത്തിന് കൂടുതൽ പ്രാധാന്യം നൽകുന്ന നയങ്ങൾ ശക്തിപ്പെട്ടു. ആരോഗ്യമുള്ള അമ്മയും കുഞ്ഞും ഒരു സംസ്ഥാനത്തിന്റെ സാമൂഹിക പുരോഗതിയുടെ പ്രധാന സൂചകമാണെന്ന കാഴ്ചപ്പാടോടെയായിരുന്നു ഈ പ്രവർത്തനങ്ങൾ മുന്നോട്ടുപോയത്.
അക്കാലത്ത് ഗ്രാമപ്രദേശങ്ങളിൽ ഗർഭകാല പരിശോധനയും സുരക്ഷിത പ്രസവവും എല്ലാവർക്കും ഒരുപോലെ ലഭ്യമായിരുന്നില്ല. ഈ സാഹചര്യം മെച്ചപ്പെടുത്താൻ പ്രാഥമിക ആരോഗ്യ കേന്ദ്രങ്ങളിലൂടെ ഗർഭിണികൾക്ക് സ്ഥിരമായ ആരോഗ്യപരിശോധനയും ആവശ്യമായ ചികിത്സയും ഉറപ്പാക്കാൻ സർക്കാർ നടപടികൾ സ്വീകരിച്ചു.
ആശുപത്രികളിലെ പ്രസവങ്ങളുടെ എണ്ണം വർധിപ്പിക്കുന്നതിനും പരിശീലനം ലഭിച്ച ആരോഗ്യപ്രവർത്തകരുടെ സേവനം ഗ്രാമങ്ങളിലേക്കും വ്യാപിപ്പിക്കുന്നതിനും മുൻഗണന നൽകി. പ്രസവസമയത്തെ സങ്കീർണതകൾ കുറയ്ക്കുകയും മാതൃമരണ നിരക്ക് താഴ്ത്തുകയും ചെയ്യുക എന്നതായിരുന്നു പ്രധാന ലക്ഷ്യം.
നവജാത ശിശുക്കളുടെ ആരോഗ്യ സംരക്ഷണത്തിനും പ്രത്യേക ശ്രദ്ധ നൽകി. ജനനശേഷമുള്ള ആരോഗ്യപരിശോധന, പോഷകാഹാര നിർദേശങ്ങൾ, പ്രതിരോധ കുത്തിവയ്പ്പുകൾ എന്നിവ ആരോഗ്യ വകുപ്പിന്റെ പ്രധാന പ്രവർത്തനങ്ങളായി മാറി. കുട്ടികളുടെ വളർച്ച കൃത്യമായി നിരീക്ഷിക്കുന്ന സംവിധാനവും കൂടുതൽ ശക്തിപ്പെടുത്തി.
ഗ്രാമതല ആരോഗ്യ പ്രവർത്തകരെ ഉപയോഗപ്പെടുത്തി ആരോഗ്യ ബോധവത്കരണ പരിപാടികളും സംഘടിപ്പിച്ചു. ശുചിത്വം, പോഷകാഹാരം, മുലയൂട്ടലിന്റെ പ്രാധാന്യം, രോഗപ്രതിരോധം തുടങ്ങിയ വിഷയങ്ങളിൽ കുടുംബങ്ങൾക്ക് നിർദേശങ്ങൾ നൽകാൻ ആരോഗ്യ വകുപ്പ് ശ്രമിച്ചു.
ഈ കാലഘട്ടത്തിൽ ആരോഗ്യ സേവനങ്ങൾ ആശുപത്രികളിൽ മാത്രം കേന്ദ്രീകരിക്കാതെ ജനങ്ങളുടെ വീടുകളിലേക്കും സമൂഹത്തിലേക്കും എത്തിക്കണമെന്ന സമീപനമാണ് കൂടുതൽ ശക്തമായത്. പ്രതിരോധ ആരോഗ്യ സേവനങ്ങൾക്കും ചികിത്സയ്ക്കും ഒരുപോലെ പ്രാധാന്യം നൽകുന്ന മാതൃക കേരളത്തിൽ രൂപംകൊള്ളാൻ ഈ നയങ്ങൾ സഹായിച്ചു.
കേരളത്തിന്റെ പൊതുജനാരോഗ്യ ചരിത്രത്തിൽ 1963-ലെ മാതൃ-ശിശു ആരോഗ്യ സംരക്ഷണ പ്രവർത്തനങ്ങൾ ഒരു പ്രധാന അധ്യായമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. പിന്നീട് സംസ്ഥാനം കൈവരിച്ച കുറഞ്ഞ ശിശുമരണ നിരക്കും ഉയർന്ന മാതൃആരോഗ്യ നിലവാരവും മികച്ച പൊതുജനാരോഗ്യ സൂചികകളും രൂപപ്പെടാൻ ഈ ആദ്യകാല നയങ്ങൾക്ക് നിർണായകമായ പങ്കുണ്ടെന്ന് ആരോഗ്യ വിദഗ്ധർ വിലയിരുത്തുന്നു.
