കർക്കടകമാസത്തിലെ രാമായണപാരായണത്തിൽ ഭക്തർ ഏറെ ഭക്തിയോടെ വായിക്കുന്ന അധ്യായങ്ങളിലൊന്നാണ് രാമസേതുവിന്റെ നിർമ്മാണം. അസാധ്യമായി തോന്നിയ ഒരു ദൗത്യം വിശ്വാസവും കൂട്ടായ പരിശ്രമവും കൊണ്ട് എങ്ങനെ സാധ്യമാക്കാമെന്ന് ഈ സംഭവം വ്യക്തമാക്കുന്നു.
സീതാദേവി ലങ്കയിൽ തടവിലാണെന്ന് ഹനുമാൻ സ്ഥിരീകരിച്ചതോടെ ശ്രീരാമന്റെ സേന സമുദ്രതീരത്തെത്തി. എന്നാൽ മുന്നിൽ വിശാലമായ സമുദ്രം. മറുകരയിൽ ശക്തമായ കോട്ടയും രാവണന്റെ വമ്പൻ സൈന്യവും. ഈ സാഹചര്യത്തിൽ ലങ്കയിലെത്തുക അസാധ്യമാണെന്ന് പലർക്കും തോന്നി.
ശ്രീരാമൻ ആദ്യം സമുദ്രദേവനോട് വഴി നൽകണമെന്ന് പ്രാർത്ഥിച്ചു. തുടർന്ന് സമുദ്രം കടക്കാൻ ഒരു പാലം നിർമ്മിക്കാനുള്ള തീരുമാനം എടുത്തു. വാനരസേനയിലെ നളനും നീളനും ഈ ദൗത്യത്തിന്റെ നേതൃത്വം ഏറ്റെടുത്തു. വലിയ പാറകളും മരങ്ങളും ഉപയോഗിച്ച് സമുദ്രത്തിൽ പാലം പണിയാൻ അവർ ആരംഭിച്ചു.
ആയിരക്കണക്കിന് വാനരയോദ്ധാക്കൾ ഒരുമിച്ച് പ്രവർത്തിച്ചു. ചിലർ പാറകൾ കൊണ്ടുവന്നു, ചിലർ മരങ്ങൾ വെട്ടി, മറ്റുചിലർ അവ ക്രമപ്പെടുത്തി. ഓരോരുത്തരും തങ്ങളാൽ കഴിയുന്ന രീതിയിൽ ഈ മഹാദൗത്യത്തിൽ പങ്കാളികളായി. ഒരാളുടെ ശക്തികൊണ്ടല്ല, എല്ലാവരുടെയും കൂട്ടായ പരിശ്രമത്തിലൂടെയാണ് രാമസേതു രൂപം കൊണ്ടത്.
ഈ സംഭവവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ഇന്ത്യൻ പാരമ്പര്യത്തിൽ ഏറെ പ്രചാരമുള്ള ഒരു കഥ അണ്ണാനെക്കുറിച്ചാണ്. വലിയ വാനരന്മാർ പാറകൾ ചുമക്കുമ്പോൾ ഒരു ചെറിയ അണ്ണാൻ മണൽത്തരികൾ ശരീരത്തിൽ പറ്റിച്ചെടുത്ത് പാലത്തിലേക്ക് വീഴ്ത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു. അതിന്റെ ചെറിയ സേവനവും ശ്രീരാമൻ സ്നേഹത്തോടെ അംഗീകരിച്ചുവെന്നും അണ്ണാന്റെ മുതുകിൽ വിരലുകൾ കൊണ്ട് തഴുകിയതിന്റെ അടയാളമായാണ് ഇന്നത്തെ വരകളെന്ന് ഭക്തിപാരമ്പര്യം പറയുന്നു.
പാലം പൂർത്തിയായതോടെ ശ്രീരാമന്റെയും വാനരസേനയുടെയും ലങ്കയിലേക്കുള്ള യാത്ര ആരംഭിച്ചു. രാമായണത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ യുദ്ധത്തിന് വഴിയൊരുക്കിയ സംഭവമായിരുന്നു ഇത്.
കർക്കടകമാസത്തിൽ ഈ അധ്യായം പാരായണം ചെയ്യുമ്പോൾ വിശ്വാസത്തോടൊപ്പം കൂട്ടായ പ്രവർത്തനത്തിന്റെ ശക്തിയും ഭക്തർ ഓർക്കുന്നു. വലിയ ലക്ഷ്യങ്ങൾ നേടാൻ ഓരോരുത്തരുടെയും ചെറിയ സംഭാവന പോലും വിലപ്പെട്ടതാണെന്ന സന്ദേശമാണ് രാമസേതു നൽകുന്നത്.
ഇന്നും രാമസേതുവിന്റെ കഥ ഭക്തർക്കിടയിൽ പ്രത്യാശയുടെ പ്രതീകമാണ്. എത്ര വലിയ പ്രതിബന്ധങ്ങളുണ്ടായാലും ആത്മവിശ്വാസവും ഐക്യവും ധർമ്മത്തിൽ ഉറച്ച വിശ്വാസവും ഉണ്ടെങ്കിൽ അവ മറികടക്കാമെന്ന സന്ദേശമാണ് ഈ അധ്യായം നൽകുന്നത്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ കർക്കടകമാസത്തിലെ രാമായണപാരായണത്തിൽ രാമസേതു നിർമ്മാണം ഭക്തിയോടും അഭിമാനത്തോടും കൂടി അനുസ്മരിക്കപ്പെടുന്നു.
