കർക്കടകം മഴയുടെ മാസം മാത്രമായിരുന്നില്ല. കേരളത്തിന്റെ അതിജീവന സംസ്കാരത്തെ രൂപപ്പെടുത്തിയ കാലഘട്ടം കൂടിയായിരുന്നു അത്. പ്രകൃതിയുടെ വെല്ലുവിളികൾക്കൊപ്പം ജീവിക്കാൻ മലയാളിയെ പഠിപ്പിച്ച ഒരു സാമൂഹിക സംവിധാനമായിരുന്നു കർക്കടകം.
പഴയ കേരളത്തിൽ കർക്കടകത്തിന് മുമ്പ് തന്നെ കുടുംബങ്ങൾ തയ്യാറെടുപ്പുകൾ ആരംഭിക്കുമായിരുന്നു. ധാന്യങ്ങൾ സംഭരിക്കും. ഉണക്കഭക്ഷണങ്ങൾ സൂക്ഷിക്കും. വീടുകളുടെ അറ്റകുറ്റപ്പണികൾ പൂർത്തിയാക്കും. മഴക്കാലം ഒരു ദുരന്തമാകാതിരിക്കാൻ മുൻകരുതലുകൾ സ്വീകരിക്കുക എന്നത് ജീവിതത്തിന്റെ ഭാഗമായിരുന്നു.
കർക്കടകം മലയാളിയെ ഒരു പ്രധാന പാഠം പഠിപ്പിച്ചു. സമൃദ്ധിയുള്ള കാലത്ത് ഭാവിക്കായി കരുതിവയ്ക്കണം. എല്ലാ ദിവസവും ഒരുപോലെയല്ല. നല്ല കാലം എന്നും നിലനിൽക്കില്ല. അതുപോലെ പ്രയാസകാലവും ശാശ്വതമല്ല. ഈ ചിന്തയാണ് കേരളത്തിന്റെ കുടുംബജീവിതത്തെയും സാമ്പത്തിക സംസ്കാരത്തെയും സ്വാധീനിച്ചത്.
ഈ മാസം സമൂഹത്തിന്റെയും പ്രാധാന്യം വർധിച്ചു. അയൽവാസികൾ പരസ്പരം സഹായിച്ചു. കുടുംബങ്ങൾ ഒരുമിച്ച് പ്രയാസങ്ങളെ നേരിട്ടു. പ്രകൃതിയോട് പോരാടുന്നതിനുപകരം അതിനൊപ്പം ജീവിക്കാനുള്ള അറിവാണ് തലമുറകളിലൂടെ കൈമാറപ്പെട്ടത്.
ഇന്ന് കാലാവസ്ഥാ വ്യതിയാനവും അതിശക്തമായ മഴയും വീണ്ടും വലിയ ചർച്ചയാകുന്ന സാഹചര്യത്തിൽ കർക്കടകത്തിന്റെ ഈ പാഠങ്ങൾക്ക് പുതിയ പ്രസക്തിയുണ്ട്. ദുരന്തം സംഭവിച്ച ശേഷം പ്രതികരിക്കുന്നതിനേക്കാൾ, ദുരന്തത്തിന് മുമ്പ് തയ്യാറെടുക്കുന്ന സംസ്കാരമാണ് സമൂഹത്തെ കൂടുതൽ സുരക്ഷിതമാക്കുന്നത്.
അതുകൊണ്ടുതന്നെ കർക്കടകം ഒരു മാസത്തിന്റെ പേരല്ല. മുന്നൊരുക്കത്തിന്റെയും ക്ഷമയുടെയും കൂട്ടായ്മയുടെയും അതിജീവനത്തിന്റെയും പ്രതീകമാണ്. അതിന്റെ അനുഭവങ്ങളാണ് ചിങ്ങത്തിലെ പ്രതീക്ഷയെയും ഓണത്തിലെ സമൃദ്ധിയെയും കൂടുതൽ അർഥവത്താക്കുന്നത്.
