ഇന്ത്യയുടെ ഊർജ്ജസുരക്ഷയും ഭക്ഷ്യസുരക്ഷയും ഒരേസമയം ശക്തിപ്പെടുത്താൻ കഴിയുന്ന പുതിയ സാധ്യതയാണ് അഗ്രിവോൾട്ടായിക്സ്. ഒരേ ഭൂമിയിൽ കൃഷിയും സൗരോർജ്ജ ഉൽപ്പാദനവും സംയോജിപ്പിക്കുന്ന രീതിയാണിത്. കൃഷിഭൂമി വൈദ്യുതി ഉൽപ്പാദനത്തിനായി മാത്രം മാറ്റിവയ്ക്കുന്നതിനുപകരം, വിളകൾ വളർത്തുന്നതിനും വൈദ്യുതി ഉൽപ്പാദിപ്പിക്കുന്നതിനും ഒരുമിച്ച് ഉപയോഗിക്കുകയാണ് ഈ സമീപനത്തിന്റെ ലക്ഷ്യം.
സൗരോർജ്ജ പാനലുകൾ അനുയോജ്യമായ ഉയരത്തിലും അകലത്തിലും സ്ഥാപിച്ചാൽ അവയ്ക്കടിയിൽ ചില വിളകൾ കൃഷി ചെയ്യാൻ കഴിയും. പ്രദേശത്തെ കാലാവസ്ഥ, മണ്ണിന്റെ സ്വഭാവം, വിളകളുടെ സൂര്യപ്രകാശാവശ്യം എന്നിവ പരിഗണിച്ച് രൂപകൽപ്പന ചെയ്യുന്ന സംവിധാനങ്ങൾ മണ്ണിലെ ഈർപ്പം നിലനിർത്താനും ചില സാഹചര്യങ്ങളിൽ ജലബാഷ്പീകരണം കുറയ്ക്കാനും സഹായിച്ചേക്കാം. എന്നാൽ എല്ലാ വിളകൾക്കും എല്ലാ പ്രദേശങ്ങൾക്കും ഒരേ മാതൃക അനുയോജ്യമല്ല.
ഇന്ത്യയിൽ അഗ്രിവോൾട്ടായിക്സ് വ്യാപിപ്പിക്കാൻ ദേശീയതലത്തിൽ വ്യക്തമായ നയചട്ടക്കൂട് ആവശ്യമാണ്. കാർഷിക സർവകലാശാലകൾ, ഗവേഷണസ്ഥാപനങ്ങൾ, കർഷകസംഘങ്ങൾ, വൈദ്യുതി വിതരണ കമ്പനികൾ എന്നിവയുടെ പങ്കാളിത്തത്തോടെ പരീക്ഷണപദ്ധതികൾ നടപ്പാക്കണം. വിളവിലെ മാറ്റങ്ങൾ, വൈദ്യുതി ഉൽപ്പാദനം, ജലോപയോഗം, കർഷകരുടെ വരുമാനം എന്നിവയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ പദ്ധതികളുടെ ഫലങ്ങൾ വിലയിരുത്തണം.
ചെറുകിട കർഷകർക്ക് പ്രാരംഭ നിക്ഷേപം വലിയ വെല്ലുവിളിയാകാം. അതിനാൽ കുറഞ്ഞ പലിശയിലുള്ള വായ്പകൾ, സുതാര്യമായ സബ്സിഡികൾ, സഹകരണ മാതൃകകൾ എന്നിവ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കണം. ഉൽപ്പാദിപ്പിക്കുന്ന അധിക വൈദ്യുതി ഗ്രിഡിലേക്ക് നൽകുന്നതിനുള്ള വ്യക്തമായ കരാറുകളും ന്യായമായ പ്രതിഫലവും ഉറപ്പാക്കണം.
അതേസമയം, കൃഷിഭൂമിയുടെ ഉടമസ്ഥാവകാശം, ഭൂമിയുടെ ദീർഘകാല ഉപയോഗം, കർഷകരുടെ തീരുമാനസ്വാതന്ത്ര്യം എന്നിവ സംരക്ഷിക്കണം. പദ്ധതികൾ ഭക്ഷ്യോൽപ്പാദനത്തെ പ്രതികൂലമായി ബാധിക്കാത്ത രീതിയിൽ രൂപകൽപ്പന ചെയ്യേണ്ടതുണ്ട്.
അഗ്രിവോൾട്ടായിക്സ് പുനരുപയോഗ ഊർജ്ജവും കൃഷിയും തമ്മിലുള്ള മത്സരത്തെ സഹകരണത്തിലേക്ക് മാറ്റാനുള്ള അവസരമാണ്. ശാസ്ത്രീയ ഗവേഷണവും കർഷകപങ്കാളിത്തവും ഉത്തരവാദിത്തമുള്ള ധനസഹായവും ഏകോപിപ്പിച്ചാൽ ഗ്രാമീണ വരുമാനം വർധിപ്പിക്കാനും ഇന്ത്യയുടെ ശുദ്ധവൈദ്യുതി ശേഷി വികസിപ്പിക്കാനും ഈ സമീപനം സഹായകമാകും.
