കേരളത്തിലെ ജലനയത്തിൽ ഒരു പ്രധാന മാറ്റം ആവശ്യമാണ്. കുളം, തോട്, വയൽ, കിണർ, മഴവെള്ളം എന്നിവയെ വ്യത്യസ്ത സംവിധാനങ്ങളായി കാണുന്നതിനു പകരം ഒരേ പ്രാദേശിക ജലചക്രത്തിന്റെ ഭാഗങ്ങളായി കാണണം.

ഒരു പ്രദേശത്ത് മഴ പെയ്യുമ്പോൾ അതിന്റെ ഒരു ഭാഗം മണ്ണിലേക്ക് ഇറങ്ങുന്നു. മറ്റൊരു ഭാഗം തോടുകളിലൂടെ ഒഴുകുന്നു. ചിലത് കുളങ്ങളിലും വയലുകളിലും സംഭരിക്കപ്പെടുന്നു. ഭൂമിയിലേക്ക് ഇറങ്ങിയ വെള്ളത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗം പിന്നീട് കിണറുകളിലും മറ്റ് ഭൂഗർഭജല സ്രോതസ്സുകളിലും ലഭ്യമാകുന്നു.

ഈ ബന്ധം തകരുമ്പോഴാണ് ഒരു പ്രദേശത്ത് വെള്ളത്തിന്റെ പ്രശ്നങ്ങൾ കൂടുതൽ സങ്കീർണമാകുന്നത്.

ഒരു തോട് നികത്തുമ്പോൾ അത് ഒരു തോട് മാത്രമല്ലാതാകുന്നത്. മഴവെള്ളത്തിന്റെ സ്വാഭാവിക ഒഴുക്ക് മാറുന്നു. ഒരു കുളം ഇല്ലാതാകുമ്പോൾ സംഭരണശേഷി കുറയുന്നു. വയലുകൾ നികത്തുമ്പോൾ വെള്ളം താൽക്കാലികമായി പിടിച്ചുനിർത്താനുള്ള പ്രദേശം നഷ്ടപ്പെടുന്നു. ഭൂഗർഭജല recharge കുറയുമ്പോൾ വേനൽക്കാലത്ത് കിണറുകളിലും അതിന്റെ പ്രതിഫലനം കാണാം.

അതുകൊണ്ട് പ്രാദേശിക ജലഭരണത്തിൽ ഓരോ ജലസ്രോതസ്സിനെയും ഒറ്റയ്ക്ക് സംരക്ഷിക്കുന്ന സമീപനം മതിയാകില്ല.

ഒരു പഞ്ചായത്തിന് സ്വന്തം water map ഉണ്ടാകണം. അതിൽ പ്രധാന കുളങ്ങൾ, തോടുകൾ, പുഴകൾ, വയലുകൾ, wetlands, കിണറുകൾ, മഴവെള്ളത്തിന്റെ സ്വാഭാവിക ഒഴുക്ക് എന്നിവ രേഖപ്പെടുത്തണം.

ഇത് ഒരു സാധാരണ മാപ്പ് മാത്രമാകരുത്. വെള്ളം എവിടെ നിന്ന് വരുന്നു, എവിടെയാണ് സംഭരിക്കുന്നത്, എവിടെയാണ് ഭൂമിയിലേക്ക് ഇറങ്ങുന്നത്, എവിടെയാണ് ഒഴുകിപ്പോകുന്നത് എന്നതും അതിൽ മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയണം.

നഗരപ്രദേശങ്ങളിലും ഇതിന് വലിയ പ്രാധാന്യമുണ്ട്.

പുതിയ റോഡുകളും കെട്ടിടങ്ങളും ഡ്രെയിനേജുകളും നിർമ്മിക്കുമ്പോൾ മഴവെള്ളത്തിന്റെ പഴയ ഒഴുക്ക് എങ്ങനെ മാറുന്നു എന്ന് പരിശോധിക്കണം. ഒരു പ്രദേശത്ത് വെള്ളക്കെട്ട് ഉണ്ടാകുന്നത് പലപ്പോഴും അവിടെ മാത്രം സംഭവിക്കുന്ന പ്രശ്നമല്ല. മുകളിലുള്ള catchment പ്രദേശത്തുണ്ടായ മാറ്റത്തിന്റെ ഫലമായിരിക്കാം.

അതുകൊണ്ട് drainage planning-ഉം water-resource planning-ഉം വേർതിരിക്കാൻ കഴിയില്ല.

കൃഷിയിലും ഇതേ സമീപനം ആവശ്യമാണ്. വയൽ കൃഷിക്ക് ഉപയോഗിക്കുന്ന ഭൂമി മാത്രമല്ല. മഴവെള്ളം പിടിച്ചുനിർത്താനും ഭൂഗർഭജലത്തെ സഹായിക്കാനും അതിന് കഴിയും. അതിനാൽ കൃഷിഭൂമിയുടെ ജലപരമായ പ്രാധാന്യവും പ്രാദേശിക ആസൂത്രണത്തിൽ കണക്കാക്കണം.

കിണറുകളെയും ഇതേ രീതിയിൽ കാണണം. ഒരു കിണറിലെ വെള്ളത്തിന്റെ നില ആ കിണറിന്റെ മാത്രം പ്രശ്നമല്ല. അതിന്റെ ചുറ്റുമുള്ള മഴ, മണ്ണ്, കുളം, വയൽ, ഭൂഗർഭജല recharge എന്നിവയുമായി അതിന് ബന്ധമുണ്ട്.

ഇതിനായി ഓരോ പഞ്ചായത്തും വാർഡ് തലത്തിൽ water monitoring ആരംഭിക്കാം. മഴയുടെ അളവ്, പ്രധാന കിണറുകളിലെ ജലനില, കുളങ്ങളിലെ ജലനില, തോടുകളിലെ ഒഴുക്ക് എന്നിവയുടെ അടിസ്ഥാന വിവരങ്ങൾ വർഷം മുഴുവൻ ശേഖരിക്കാം.

ഇത്തരം വിവരങ്ങൾ ലഭിച്ചാൽ വേനൽക്കാലത്ത് വെള്ളം കിട്ടാതെ വരുന്നതിന് മുമ്പ് തന്നെ ചില നടപടികൾ സ്വീകരിക്കാം.

പ്രാദേശിക ജലഭരണം എന്നത് പുതിയ ജലപദ്ധതികൾ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നതിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങേണ്ടതില്ല.

ഇതിനകം ഉള്ള ജലചക്രം മനസ്സിലാക്കുകയും അതിലെ ഓരോ ഘടകത്തെയും സംരക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതാണ് അതിന്റെ അടിസ്ഥാന ജോലി.

ഒരു കുളം സംരക്ഷിക്കുന്നത് കുളത്തെ മാത്രം സംരക്ഷിക്കുന്നതല്ല.

ഒരു തോട് സംരക്ഷിക്കുന്നത് അതിന്റെ ഒഴുക്കിനെ മാത്രം സംരക്ഷിക്കുന്നതല്ല.

ഒരു വയൽ സംരക്ഷിക്കുന്നത് കൃഷിയെ മാത്രം സംരക്ഷിക്കുന്നതല്ല.

ഒരു കിണർ സംരക്ഷിക്കുന്നത് ഒരു കുടുംബത്തിന്റെ ജലസ്രോതസ്സിനെ മാത്രം സംരക്ഷിക്കുന്നതുമല്ല.

ഇവയെല്ലാം ഒരേ പ്രാദേശിക ജലചക്രത്തിന്റെ ഭാഗങ്ങളാണ്.

കേരളത്തിലെ ഭാവി ജലനയം ഈ ബന്ധം മനസ്സിലാക്കുന്നിടത്തുനിന്നാണ് ആരംഭിക്കേണ്ടത്.