ലോകത്തിന്റെ സാമ്പത്തിക ശക്തിസന്തുലനം പതുക്കെ മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിന് ശേഷം രൂപപ്പെട്ട ആഗോള സാമ്പത്തിക സംവിധാനത്തിൽ അമേരിക്കയും യൂറോപ്പും നിർണായക സ്ഥാനമാണ് വഹിച്ചിരുന്നത്. എന്നാൽ ചൈന, ഇന്ത്യ, ബ്രസീൽ, റഷ്യ, ദക്ഷിണാഫ്രിക്ക തുടങ്ങിയ രാജ്യങ്ങളുടെ സാമ്പത്തിക വളർച്ചയും പുതിയ അംഗങ്ങളുടെ കൂട്ടിച്ചേർക്കലും ബ്രിക്സിനെ മറ്റൊരു തരത്തിലുള്ള ആഗോള ശക്തിയായി മാറ്റുകയാണ്.
ബ്രിക്സിന്റെ പ്രധാന ശക്തി അതിലെ രാജ്യങ്ങളുടെ സാമ്പത്തിക വലുപ്പം മാത്രമല്ല. ലോക ജനസംഖ്യയുടെ വലിയൊരു ഭാഗവും ഊർജസ്രോതസ്സുകളുടെ വലിയ പങ്കും ധാതുസമ്പത്തും ഭക്ഷ്യ ഉൽപ്പാദനശേഷിയും വ്യാവസായിക ശേഷിയും ഈ കൂട്ടായ്മയിലെ രാജ്യങ്ങളിലാണ്. വ്യത്യസ്ത രാജ്യങ്ങളുടെ ഈ വിഭവങ്ങളെ ഒരൊറ്റ സാമ്പത്തിക ശൃംഖലയായി ബന്ധിപ്പിക്കാൻ കഴിഞ്ഞാൽ അതിന്റെ സ്വാധീനം വളരെ വലുതായിരിക്കും.
ഇതിൽ വ്യാപാരമാണ് ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട മേഖല. അംഗരാജ്യങ്ങൾ പരസ്പര വ്യാപാരം വർധിപ്പിക്കുകയും സ്വന്തം കറൻസികളിൽ ഇടപാടുകൾ നടത്തുകയും ചെയ്താൽ ഡോളറിനെ ആശ്രയിക്കുന്നതിൽ കുറവ് വരുത്താൻ കഴിയും. എന്നാൽ അതിനായി ഒരു പൊതുനാണയം നിർബന്ധമായും ആവശ്യമില്ല. രാജ്യങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള നേരിട്ടുള്ള സാമ്പത്തിക ഇടപാടുകൾക്കും പ്രാദേശിക കറൻസികളുടെ ഉപയോഗത്തിനും കൂടുതൽ പ്രാധാന്യം നൽകാനാകും.
ഊർജ മേഖലയിലും ബ്രിക്സിന് വലിയ സാധ്യതയുണ്ട്. റഷ്യ പോലുള്ള എണ്ണ ഉൽപ്പാദകരും ഇന്ത്യ, ചൈന പോലുള്ള വലിയ ഉപഭോക്താക്കളും തമ്മിലുള്ള ദീർഘകാല വ്യാപാര ബന്ധങ്ങൾ കൂടുതൽ ശക്തിപ്പെടാം. അതുപോലെ ഭക്ഷണം, വളം, വ്യവസായ അസംസ്കൃത വസ്തുക്കൾ എന്നിവയിലും അംഗരാജ്യങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള ബന്ധം ശക്തമാക്കാനാകും.
എന്നാൽ ബ്രിക്സിന് മുന്നിൽ വലിയ വെല്ലുവിളികളും ഉണ്ട്. അംഗരാജ്യങ്ങളുടെ രാഷ്ട്രീയ താൽപര്യങ്ങൾ പലപ്പോഴും വ്യത്യസ്തമാണ്. ഇന്ത്യയും ചൈനയും തമ്മിലുള്ള മത്സരവും റഷ്യയുടെ പാശ്ചാത്യ രാജ്യങ്ങളുമായുള്ള സംഘർഷവും കൂട്ടായ്മയുടെ ഏകോപനത്തെ സങ്കീർണമാക്കുന്നു.
അതുകൊണ്ട് ബ്രിക്സ് ഉടൻ തന്നെ പാശ്ചാത്യ സാമ്പത്തിക സംവിധാനത്തിന് പകരമാകുമെന്ന് പറയുന്നത് അതിശയോക്തിയാകും. എന്നാൽ ലോക സാമ്പത്തിക ശക്തി ഒരൊറ്റ കേന്ദ്രത്തിൽ നിന്ന് പല കേന്ദ്രങ്ങളിലേക്ക് മാറുന്ന കാലത്ത് ബ്രിക്സ് ഒരു പ്രധാന ശക്തികേന്ദ്രമായി വളരാനുള്ള സാധ്യത വളരെ വലുതാണ്.
