1990കളിലെ ഏകദിന ക്രിക്കറ്റ് ഓർക്കുമ്പോൾ സച്ചിൻ ടെൻഡുൽക്കർ, ബ്രയാൻ ലാറ, വസീം അക്രം, ഷെയ്ൻ വോൺ തുടങ്ങിയ സൂപ്പർ താരങ്ങളുടെ പേരുകളാണ് ആദ്യം മനസ്സിലെത്തുക. എന്നാൽ അന്നത്തെ ഏകദിന ക്രിക്കറ്റിന്റെ യഥാർത്ഥ സ്വഭാവം മനസ്സിലാക്കാൻ ഇത്തരം വലിയ പേരുകൾക്കപ്പുറത്തേക്ക് നോക്കേണ്ടതുണ്ട്. ന്യൂസിലൻഡിന്റെ ക്രിസ് ഹാരിസ് അത്തരത്തിലുള്ള ഒരു കളിക്കാരനായിരുന്നു. ഇന്നത്തെ തലമുറയിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പേര് അധികം കേൾക്കാറില്ലെങ്കിലും 1990കളിലെ ന്യൂസിലൻഡ് ഏകദിന ടീമിലെ നിർണായക സാന്നിധ്യമായിരുന്നു അദ്ദേഹം.
Chris Harris ഒരു പരമ്പരാഗത അർത്ഥത്തിലുള്ള സൂപ്പർതാരമായിരുന്നില്ല. എന്നാൽ ഏകദിന ക്രിക്കറ്റിന് ആവശ്യമായ പല കാര്യങ്ങളും ഒരുമിച്ച് ചെയ്യാൻ കഴിയുന്ന കളിക്കാരനായിരുന്നു. മധ്യനിരയിൽ ബാറ്റ് ചെയ്യാനും പന്തെറിയാനും ഫീൽഡിംഗിൽ സംഭാവന നൽകാനും അദ്ദേഹത്തിന് സാധിച്ചു. പ്രത്യേകിച്ച് അദ്ദേഹത്തിന്റെ വേഗം കുറഞ്ഞ ബൗളിംഗ് ബാറ്റർമാരെ അസ്വസ്ഥരാക്കുന്ന തരത്തിലുള്ളതായിരുന്നു. പന്തിന്റെ വേഗതയേക്കാൾ വ്യത്യാസവും കൃത്യതയും ഉപയോഗിച്ചാണ് അദ്ദേഹം വിക്കറ്റ് നേടാൻ ശ്രമിച്ചിരുന്നത്.
1990കളിലെ ഏകദിന ക്രിക്കറ്റിൽ ഓരോ ടീമിനും ഇത്തരത്തിലുള്ള യൂട്ടിലിറ്റി കളിക്കാർക്ക് വലിയ പ്രാധാന്യമുണ്ടായിരുന്നു. ഇന്നത്തെ പോലെ ഓരോ കളിക്കാരനും കൃത്യമായി ബാറ്റർ, ബൗളർ, ഫിനിഷർ എന്നിങ്ങനെ വേർതിരിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന കാലമല്ല അത്. ഒരു കളിക്കാരന് നാലോ അഞ്ചോ ഓവർ എറിയാനും പിന്നീട് മധ്യനിരയിൽ പ്രധാനപ്പെട്ട കുറച്ച് റൺസ് നേടാനും മികച്ച ക്യാച്ചുകൾ എടുക്കാനും കഴിയുന്നത് ടീമിന് വലിയ നേട്ടമായിരുന്നു. ക്രിസ് ഹാരിസ് ഈ പഴയ ഏകദിന ക്രിക്കറ്റിന്റെ ആ സ്വഭാവത്തെ പ്രതിനിധീകരിച്ച കളിക്കാരനായിരുന്നു.
ന്യൂസിലൻഡ് ക്രിക്കറ്റ് ചരിത്രത്തിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രാധാന്യം മറ്റൊരു കാരണത്താലും ശ്രദ്ധേയമാണ്. വലിയ താരങ്ങളെ മാത്രം ആശ്രയിക്കാതെ ടീം ക്രിക്കറ്റിലൂടെ മത്സരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചിരുന്ന ന്യൂസിലൻഡ് ടീമിന്റെ ഭാഗമായിരുന്നു അദ്ദേഹം. ആ കാലത്തെ ന്യൂസിലൻഡ് ടീമുകൾക്ക് ഓസ്ട്രേലിയ, പാകിസ്ഥാൻ, ഇന്ത്യ, വെസ്റ്റ് ഇൻഡീസ് തുടങ്ങിയ ശക്തമായ ടീമുകൾക്കെതിരെ മത്സരിക്കേണ്ടി വന്നിരുന്നു. വലിയ പേരുകളേക്കാൾ സാഹചര്യത്തിനനുസരിച്ച് സംഭാവന ചെയ്യാൻ കഴിയുന്ന കളിക്കാർക്ക് അവിടെ വലിയ വിലയുണ്ടായിരുന്നു.
ക്രിസ് ഹാരിസിനെ ഓർക്കുന്നത് ഒരു പ്രത്യേക ഇന്നിംഗ്സിനോ ഒരു ലോക റെക്കോർഡിനോ വേണ്ടി മാത്രമല്ല. ഒരു കാലഘട്ടത്തിലെ ക്രിക്കറ്റിന്റെ സ്വഭാവം ഓർമിപ്പിക്കുന്നതിനാണ്. ഏകദിന ക്രിക്കറ്റ് അന്ന് ഇന്നത്തെ അതിവേഗ ഫോർമാറ്റായിരുന്നില്ല. ഇന്നിംഗ്സിന്റെ ഗതി മാറ്റാൻ കഴിയുന്ന ചെറിയ സംഭാവനകൾക്കും വലിയ വിലയുണ്ടായിരുന്നു. പത്ത് ഓവർ പന്തെറിഞ്ഞ് കുറച്ച് വിക്കറ്റുകൾ നേടുകയും ആവശ്യമായ സമയത്ത് മധ്യനിരയിൽ റൺസ് കണ്ടെത്തുകയും ഫീൽഡിൽ ഒരു നിർണായക ക്യാച്ച് എടുക്കുകയും ചെയ്യുന്ന കളിക്കാരനായിരുന്നു അന്നത്തെ ടീമുകളുടെ ശക്തി.
അതുകൊണ്ടുതന്നെ 1990കളിലെ ക്രിക്കറ്റിനെ കുറിച്ച് പറയുമ്പോൾ സൂപ്പർതാരങ്ങളുടെ പട്ടികയ്ക്ക് പുറത്തുള്ള ഇത്തരം പേരുകൾക്കും ഒരു പ്രത്യേക സ്ഥാനമുണ്ട്. ക്രിസ് ഹാരിസ് അതിൽ മികച്ചൊരു ഉദാഹരണമാണ്. ക്രിക്കറ്റ് ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ പേരുകളിൽ ഒരാളായിരുന്നില്ല അദ്ദേഹം. എന്നാൽ 1990കളിലെ ഏകദിന ക്രിക്കറ്റിന്റെ യഥാർത്ഥ ടീമുകളെയും അതിന്റെ തന്ത്രങ്ങളെയും ഓർക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന ഒരു പേര് തന്നെയാണ് ക്രിസ് ഹാരിസ്.
