കർക്കടകമാസത്തിലെ രാമായണപാരായണത്തിൽ ആത്മീയമായ പ്രാധാന്യമുള്ള അധ്യായങ്ങളിലൊന്നാണ് അഹല്യയുടെ മോചനം. ശ്രീരാമന്റെ കാൽസ്പർശത്താൽ അഹല്യയ്ക്ക് ശാപമോചനം ലഭിച്ച ഈ സംഭവം, ദൈവാനുഗ്രഹത്തിന്റെയും കരുണയുടെയും മഹത്വം വ്യക്തമാക്കുന്നതായി ഭക്തർ വിശ്വസിക്കുന്നു.
വിശ്വാമിത്ര മഹർഷിക്കൊപ്പം യാഗസംരക്ഷണത്തിനായി യാത്ര ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്ന ശ്രീരാമനും ലക്ഷ്മണനും ഒരിക്കൽ ഗൗതമ മഹർഷിയുടെ ആശ്രമത്തിലെത്തി. ആശ്രമം ശാന്തമായിരുന്നെങ്കിലും അവിടെ ഒരു വിചിത്രമായ നിശ്ശബ്ദത അനുഭവപ്പെട്ടു. അപ്പോഴാണ് വിശ്വാമിത്രൻ അഹല്യയുടെ കഥ ശ്രീരാമനോട് വിവരിച്ചത്.
ഗൗതമ മഹർഷിയുടെ ഭാര്യയായ അഹല്യ ശാപഫലമായി വർഷങ്ങളോളം മനുഷ്യരുടെ കണ്ണിൽപ്പെടാതെ കഴിയുകയായിരുന്നു. മഹർഷിയുടെ ശാപത്തിന് വിരാമമാകുക ശ്രീരാമന്റെ ദർശനത്തിലൂടെയും അനുഗ്രഹത്തിലൂടെയുമാണെന്ന് മുൻകൂട്ടി നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.
ശ്രീരാമൻ ആശ്രമത്തിൽ പ്രവേശിച്ചപ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ദിവ്യസാന്നിധ്യത്താൽ അഹല്യയ്ക്ക് ശാപമോചനം ലഭിച്ചു. വർഷങ്ങളായുള്ള കാത്തിരിപ്പിനൊടുവിൽ അവർ തന്റെ യഥാർഥ രൂപം വീണ്ടെടുത്തു. ശ്രീരാമനെ ഭക്തിപൂർവം വണങ്ങിയ അഹല്യ പിന്നീട് ഗൗതമ മഹർഷിയുമായി വീണ്ടും ഒന്നിച്ചുചേർന്നുവെന്നാണ് രാമായണം വിവരിക്കുന്നത്.
ഈ അധ്യായം ശിക്ഷയെക്കുറിച്ച് മാത്രമല്ല പറയുന്നത്. പശ്ചാത്താപത്തിനും ക്ഷമയ്ക്കും കരുണയ്ക്കും ജീവിതത്തിൽ വലിയ സ്ഥാനമുണ്ടെന്ന സന്ദേശമാണ് ഇത് നൽകുന്നത്. തെറ്റ് സംഭവിച്ചാലും ആത്മാർത്ഥമായ മാറ്റവും ദൈവാനുഗ്രഹവും ജീവിതത്തെ വീണ്ടും പ്രകാശമാനമാക്കുമെന്ന് ഭക്തർ വിശ്വസിക്കുന്നു.
ശ്രീരാമൻ അഹല്യയെ ഒരിക്കലും കുറ്റപ്പെടുത്തുകയോ അപമാനിക്കുകയോ ചെയ്തില്ല. അദ്ദേഹത്തിന്റെ സാന്നിധ്യം തന്നെ മോചനത്തിന്റെ കാരണമായി മാറി. കരുണയും അനുകമ്പയും നിറഞ്ഞ ഈ സമീപനമാണ് ശ്രീരാമന്റെ സ്വഭാവത്തിന്റെ മഹത്വം എടുത്തുകാണിക്കുന്നത്.
കർക്കടകമാസത്തിൽ ഈ അധ്യായം പാരായണം ചെയ്യുമ്പോൾ ദൈവാനുഗ്രഹം ജീവിതത്തെ മാറ്റിമറിക്കുമെന്ന വിശ്വാസം ഭക്തരിൽ ശക്തമാകുന്നു. നിരാശയിലും ഏകാന്തതയിലും കഴിയുന്നവർക്ക് പോലും പ്രത്യാശയുടെ വാതിൽ തുറക്കാമെന്ന സന്ദേശവും അഹല്യയുടെ കഥ നൽകുന്നു.
അതുകൊണ്ടുതന്നെ അഹല്യയുടെ മോചനം രാമായണത്തിലെ ഒരു അത്ഭുതസംഭവം മാത്രമല്ല. കരുണയും ക്ഷമയും അനുഗ്രഹവും ചേർന്ന ആത്മീയ സന്ദേശമായി കർക്കടകമാസത്തിലെ രാമായണപാരായണത്തിൽ ഇന്നും ഭക്തിപൂർവം അനുസ്മരിക്കപ്പെടുന്നു.
