ന്യൂഡൽഹി: ആധുനിക യുദ്ധങ്ങളിൽ ഡ്രോണുകളുടെ ഉപയോഗം വർധിക്കുന്നത് രാജ്യങ്ങളുടെ പ്രതിരോധ തന്ത്രങ്ങളിലും സൈനിക സാങ്കേതികവിദ്യാ വികസനത്തിലും നിർണായക മാറ്റങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നു. നിരീക്ഷണം, രഹസ്യവിവര ശേഖരണം, ലക്ഷ്യനിർണയം, ആക്രമണം, അതിർത്തി നിരീക്ഷണം തുടങ്ങിയ ആവശ്യങ്ങൾക്ക് ആളില്ലാ വിമാനങ്ങൾ വ്യാപകമായി ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്നു. കുറഞ്ഞ ചെലവിലുള്ള ഡ്രോണുകൾ മുതൽ ദീർഘദൂര പ്രവർത്തനശേഷിയുള്ള സംവിധാനങ്ങൾ വരെ യുദ്ധഭൂമിയിലെ സാങ്കേതിക ആവശ്യങ്ങൾ മാറ്റുകയാണ്.
റഷ്യ-ഉക്രെയ്ൻ യുദ്ധവും പശ്ചിമേഷ്യയിലെ സംഘർഷങ്ങളും ഡ്രോൺ സാങ്കേതികവിദ്യയുടെ സൈനിക പ്രാധാന്യം വ്യക്തമാക്കിയിട്ടുണ്ട്. ചെറിയ വാണിജ്യ ഡ്രോണുകൾ പോലും നിരീക്ഷണത്തിനും വിവരശേഖരണത്തിനും ഉപയോഗിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, പ്രത്യേക സൈനിക ഡ്രോണുകൾ ദീർഘദൂര ദൗത്യങ്ങൾക്കും മറ്റ് സൈനിക പ്രവർത്തനങ്ങൾക്കും ഉപയോഗിക്കുന്നു. ഇതോടൊപ്പം ഡ്രോണുകളെ കണ്ടെത്തുകയും തടയുകയും ചെയ്യുന്ന പ്രതിരോധ സംവിധാനങ്ങളുടെ ആവശ്യവും വർധിക്കുന്നു.
ഡ്രോൺ യുദ്ധത്തിന്റെ സാമ്പത്തിക വശവും പ്രധാനമാണ്. താരതമ്യേന കുറഞ്ഞ ചെലവിൽ നിർമിക്കാവുന്ന ചില ഡ്രോണുകളെ പ്രതിരോധിക്കാൻ വിലകൂടിയ മിസൈലുകൾ ഉപയോഗിക്കേണ്ടിവരുന്നത് പ്രതിരോധ ബജറ്റുകളിൽ സമ്മർദം സൃഷ്ടിക്കാം. അതിനാൽ റഡാർ, ഇലക്ട്രോണിക് യുദ്ധ സംവിധാനങ്ങൾ, സിഗ്നൽ നിരീക്ഷണം, ഡ്രോൺ വിരുദ്ധ സാങ്കേതികവിദ്യകൾ എന്നിവയുടെ വികസനത്തിന് രാജ്യങ്ങൾ കൂടുതൽ ശ്രദ്ധ നൽകുന്നു.
ഇന്ത്യയ്ക്കും ഈ മാറ്റങ്ങൾ പ്രതിരോധ വ്യവസായ വികസനത്തിൽ പുതിയ അവസരങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നു. ഡ്രോൺ നിർമ്മാണം, സെൻസറുകൾ, ആശയവിനിമയ ഉപകരണങ്ങൾ, നാവിഗേഷൻ സംവിധാനങ്ങൾ, ബാറ്ററികൾ, സോഫ്റ്റ്‌വെയർ, പ്രതിരോധ ഇലക്ട്രോണിക്സ് എന്നിവയിൽ ആഭ്യന്തര കമ്പനികൾക്ക് പങ്കാളിത്തം നേടാം. സ്റ്റാർട്ടപ്പുകൾക്കും ഗവേഷണ സ്ഥാപനങ്ങൾക്കും പ്രതിരോധ ആവശ്യങ്ങൾക്കനുസരിച്ചുള്ള സാങ്കേതികവിദ്യ വികസിപ്പിക്കാനുള്ള സാധ്യതയുണ്ട്.
അതേസമയം ഡ്രോണുകളുടെ വർധിച്ച ഉപയോഗം സൈബർ സുരക്ഷ, ആശയവിനിമയ സംവിധാനങ്ങളുടെ വിശ്വാസ്യത, സിഗ്നൽ തടസ്സപ്പെടുത്തൽ, വ്യാജ വിവരങ്ങൾ, സിവിലിയൻ വ്യോമഗതാഗത സുരക്ഷ തുടങ്ങിയ വെല്ലുവിളികളും ഉയർത്തുന്നു. സ്വയം പ്രവർത്തിക്കുന്ന ആയുധ സംവിധാനങ്ങളുടെ ഉപയോഗം മനുഷ്യനിയന്ത്രണം, ഉത്തരവാദിത്തം, അന്താരാഷ്ട്ര മാനുഷിക നിയമങ്ങൾ എന്നിവ സംബന്ധിച്ച ചർച്ചകൾക്കും വഴിവെക്കുന്നു.
ഡ്രോൺ പ്രതിരോധം ശക്തിപ്പെടുത്തുന്നതിനൊപ്പം പരീക്ഷണ സൗകര്യങ്ങൾ, ഗുണനിലവാര പരിശോധന, ഗവേഷണ സഹകരണം, ആഭ്യന്തര ഘടക നിർമാണം എന്നിവ വികസിപ്പിക്കേണ്ടതുണ്ട്. സർക്കാർ പ്രഖ്യാപിക്കുന്ന പ്രതിരോധ പദ്ധതികൾ യഥാർത്ഥത്തിൽ എത്രത്തോളം ഉൽപ്പാദനത്തിലേക്കും സൈനിക വിന്യാസത്തിലേക്കും എത്തുന്നു എന്നതും വിലയിരുത്തണം.
ഡ്രോൺ യുദ്ധത്തിന്റെ കാലത്ത് സാങ്കേതികവിദ്യ വികസിപ്പിക്കുന്നതും അതിനെതിരെ ഫലപ്രദമായ പ്രതിരോധം ഒരുക്കുന്നതും ഒരുപോലെ പ്രധാനമാണ്. ഗവേഷണം, ആഭ്യന്തര നിർമാണം, സൈബർ സുരക്ഷ, ഉത്തരവാദിത്തമുള്ള സൈനിക ഉപയോഗം എന്നിവയെ ഏകോപിപ്പിക്കുന്നതിലൂടെ ഇന്ത്യയ്ക്ക് പ്രതിരോധ സാങ്കേതികവിദ്യയിലെ സ്വയംപര്യാപ്തത വർധിപ്പിക്കാനാകും.
