ലോകത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ ഓരോ വർഷവും നിരവധി സാങ്കേതിക കണ്ടുപിടിത്തങ്ങൾ പേറ്റന്റ് നേടുന്നുണ്ട്. എന്നാൽ എല്ലാ കണ്ടുപിടിത്തങ്ങളും വിപണിയിലെത്തുന്നില്ല. സാമ്പത്തികസഹായത്തിന്റെ അഭാവം, വാണിജ്യ താൽപര്യക്കുറവ്, തുടർഗവേഷണത്തിനുള്ള ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ, വിപണന തന്ത്രങ്ങളുടെ അഭാവം തുടങ്ങിയ കാരണങ്ങളാൽ പല പേറ്റന്റുകളും വർഷങ്ങളോളം ഉപയോഗിക്കപ്പെടാതെ കിടക്കുന്നു. ഇത്തരം ബൗദ്ധിക സ്വത്തവകാശങ്ങളിൽനിന്ന് പുതിയ സാമ്പത്തിക മൂല്യം സൃഷ്ടിക്കാൻ ഇന്ത്യക്ക് വലിയ അവസരമുണ്ട്.
ഉപയോഗിക്കപ്പെടാത്ത പേറ്റന്റുകൾ കണ്ടെത്തി അവയുടെ സാധ്യതകൾ വിലയിരുത്തുന്നതിനായി ദേശീയതലത്തിൽ ഒരു പുനരുജ്ജീവന ദൗത്യം ആരംഭിക്കണം. പേറ്റന്റുകളുടെ സാങ്കേതിക വിവരങ്ങൾ, നിലവിലെ വിപണി ആവശ്യങ്ങൾ, നിർമാണച്ചെലവ്, നിയമപരമായ അവകാശങ്ങൾ എന്നിവ പരിശോധിച്ച് പ്രായോഗികമായി വികസിപ്പിക്കാവുന്ന കണ്ടുപിടിത്തങ്ങളെ തിരഞ്ഞെടുക്കാം.
ഉദാഹരണത്തിന്, ജലശുദ്ധീകരണത്തിനുള്ള ചെലവുകുറഞ്ഞ ഉപകരണം വർഷങ്ങൾക്കുമുമ്പ് വികസിപ്പിച്ചെങ്കിലും വാണിജ്യവൽക്കരിക്കപ്പെടാതെ പോയിരിക്കാം. പുതിയ വസ്തുക്കളും നിർമാണരീതികളും ഉപയോഗിച്ച് അതിന്റെ രൂപകൽപ്പന മെച്ചപ്പെടുത്താൻ ഇന്നത്തെ ഗവേഷകർക്ക് സാധിച്ചേക്കാം. അതുപോലെ ഊർജസംരക്ഷണം, കാർഷിക യന്ത്രങ്ങൾ, മെഡിക്കൽ ഉപകരണങ്ങൾ, മാലിന്യസംസ്കരണം തുടങ്ങിയ മേഖലകളിലും പഴയ കണ്ടുപിടിത്തങ്ങൾക്ക് പുതിയ പ്രാധാന്യം ലഭിക്കാം.
സർക്കാർ, സർവകലാശാലകൾ, സ്റ്റാർട്ടപ്പുകൾ, വ്യവസായ സ്ഥാപനങ്ങൾ എന്നിവയെ ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന ഒരു ഡിജിറ്റൽ പ്ലാറ്റ്ഫോം ഇതിനായി രൂപീകരിക്കാം. ലഭ്യമായ പേറ്റന്റുകളിൽനിന്ന് അനുയോജ്യമായവ തിരഞ്ഞെടുക്കാനും ഗവേഷകർക്ക് സഹകരിക്കാനും നിക്ഷേപകർക്ക് സാധ്യതകൾ കണ്ടെത്താനും ഈ സംവിധാനം സഹായിക്കും.
എന്നാൽ എല്ലാ ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ട പേറ്റന്റുകളും സ്വതന്ത്രമായി ഉപയോഗിക്കാനാവില്ല. അവയുടെ കാലാവധി, ഉടമസ്ഥാവകാശം, ലൈസൻസിങ് വ്യവസ്ഥകൾ എന്നിവ പരിശോധിക്കണം. ആവശ്യമായ അനുമതികൾ നേടിയശേഷം മാത്രമേ വാണിജ്യവൽക്കരണം നടത്താവൂ.
പുതിയ കണ്ടുപിടിത്തങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നതിനൊപ്പം ഇതിനകം നിലവിലുള്ള അറിവിനെ പുനരുപയോഗിക്കുന്നതും ഗവേഷണ നയത്തിന്റെ ഭാഗമാകണം. ഉപയോഗിക്കപ്പെടാതെ കിടക്കുന്ന സാങ്കേതികവിദ്യകളെ കണ്ടെത്തി വികസിപ്പിക്കാൻ കഴിഞ്ഞാൽ ഗവേഷണച്ചെലവ് കുറയ്ക്കാനും പുതിയ സംരംഭങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കാനും ഇന്ത്യക്ക് സാധിക്കും.
