ഒരു ജനാധിപത്യ സംവിധാനത്തിൽ അധികാരം ജനങ്ങളിൽ നിന്നാണ് വരുന്നത്. എന്നാൽ അധികാരം വിനിയോഗിക്കുന്നതിനാവശ്യമായ വിവരങ്ങൾ പലപ്പോഴും ജനങ്ങളിൽ നിന്ന് അകലെയാണ്. സർക്കാർ ഓഫീസുകളിലും വകുപ്പുകളിലും തദ്ദേശ സ്ഥാപനങ്ങളിലും വിവിധ ഏജൻസികളിലും ശേഖരിക്കപ്പെടുന്ന വിവരങ്ങളുടെ അളവ് ഇന്ന് വളരെ വലുതാണ്. റോഡുകൾ, പാലങ്ങൾ, സ്കൂളുകൾ, ആശുപത്രികൾ, ഭൂമി, കൃഷി, ഗതാഗതം, ബജറ്റ് ചെലവുകൾ, പരിസ്ഥിതി, പൊതുസേവനങ്ങൾ തുടങ്ങിയ മേഖലകളിൽ സർക്കാർ നിരന്തരം വിവരങ്ങൾ ശേഖരിക്കുന്നു.
ഈ വിവരങ്ങളിൽ വലിയൊരു ഭാഗം പൊതുപണവും പൊതുസംവിധാനങ്ങളും ഉപയോഗിച്ചാണ് സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുന്നത്. അതിനാൽ അവയെ വെറും ഭരണപരമായ രേഖകളായി മാത്രം കാണുന്നതിനുപകരം പൊതുസമ്പത്തായി കാണേണ്ട സമയം എത്തിയിരിക്കുന്നു.
വിവരാവകാശ നിയമം ഇന്ത്യയിലെ പൗരന്മാർക്ക് സർക്കാർ വിവരങ്ങളിലേക്കുള്ള പ്രവേശനത്തിന് ശക്തമായ അടിത്തറ നൽകിയിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ വിവരാവകാശ അപേക്ഷ നൽകേണ്ട സാഹചര്യം തന്നെ പലപ്പോഴും ഒഴിവാക്കാൻ കഴിയുന്ന തരത്തിൽ സർക്കാർ വിവരങ്ങൾ സ്വമേധയാ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്ന ഒരു സംവിധാനമാണ് കൂടുതൽ അഭികാമ്യം.
ഇവിടെ ഡിജിറ്റൽ സാങ്കേതികവിദ്യയ്ക്ക് വലിയ പങ്കുണ്ട്. സർക്കാർ റിപ്പോർട്ടുകൾ വെറും PDF രൂപത്തിൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്നതിനു പകരം, കമ്പ്യൂട്ടറുകൾക്ക് വായിക്കാനും വിശകലനം ചെയ്യാനും കഴിയുന്ന ഡാറ്റാ രൂപത്തിലും ലഭ്യമാക്കാം.
ഇതിലൂടെ ഗവേഷകർക്ക് കൂടുതൽ കൃത്യമായ പഠനങ്ങൾ നടത്താനാകും. മാധ്യമപ്രവർത്തകർക്ക് പൊതുപണത്തിന്റെ ഉപയോഗം പരിശോധിക്കാം. സർവകലാശാലകൾക്ക് പ്രാദേശിക വികസനത്തെക്കുറിച്ച് പഠിക്കാം. സ്റ്റാർട്ടപ്പുകൾക്ക് പൊതുസേവനങ്ങളെ മെച്ചപ്പെടുത്തുന്ന പുതിയ സാങ്കേതിക പരിഹാരങ്ങൾ വികസിപ്പിക്കാം.
ഒരു ജില്ലയിലെ ആശുപത്രികളുടെ പ്രവർത്തനം മറ്റൊരു ജില്ലയിലെ ആശുപത്രികളുമായി താരതമ്യം ചെയ്യുന്നത് എളുപ്പമാകാം. റോഡ് നിർമ്മാണത്തിനായി അനുവദിച്ച തുകയും യഥാർത്ഥ ചെലവും പരിശോധിക്കാം. സ്കൂളുകളുടെ അടിസ്ഥാന സൗകര്യങ്ങൾ പ്രദേശങ്ങൾക്കനുസരിച്ച് വിലയിരുത്താം. നഗരങ്ങളിലെ ഗതാഗതവും മലിനീകരണവും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം പഠിക്കാം.
ഇത്തരം വിവരങ്ങൾ തുറന്നുവിടുന്നത് സർക്കാരിനെ ദുർബലമാക്കുകയല്ല. മറിച്ച് ഭരണസംവിധാനത്തിന്റെ വിശ്വാസ്യത വർധിപ്പിക്കുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്.
തീർച്ചയായും ദേശീയ സുരക്ഷ, വ്യക്തികളുടെ സ്വകാര്യത, നിയമപരമായ നിയന്ത്രണങ്ങൾ എന്നിവ സംരക്ഷിക്കേണ്ടതുണ്ട്. എന്നാൽ വിവരങ്ങൾ രഹസ്യമാക്കുന്നതിനേക്കാൾ അവ പൊതുജനങ്ങൾക്ക് ലഭ്യമാക്കുന്നതായിരിക്കണം സാധാരണ സമീപനം.
ഇന്ത്യയുടെ ഡിജിറ്റൽ ഭാവിയെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുമ്പോൾ സർക്കാർ സേവനങ്ങൾ ഓൺലൈനാക്കുന്നതിൽ മാത്രം ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കരുത്. സർക്കാർ ശേഖരിക്കുന്ന അറിവ് സമൂഹത്തിന് എങ്ങനെ ഉപയോഗപ്രദമാക്കാം എന്നതും ചർച്ച ചെയ്യണം.
ജനങ്ങൾക്ക് സേവനങ്ങൾ നൽകുന്ന സർക്കാർ മാത്രമല്ല, ജനങ്ങൾക്ക് അറിവും നൽകുന്ന സർക്കാരാണ് കൂടുതൽ സുതാര്യമായ ജനാധിപത്യത്തിന്റെ അടയാളം.
പൊതുപണം ഉപയോഗിച്ച് സൃഷ്ടിച്ച പൊതുവിവരങ്ങൾ കഴിയുന്നത്ര പൊതുസമ്പത്താകണം. അതാണ് ഡിജിറ്റൽ ഇന്ത്യയുടെ അടുത്ത വലിയ ജനാധിപത്യ പരീക്ഷണം.
