കേരളത്തിന്റെ സാമ്പത്തിക സാമൂഹിക വികസനത്തിൽ സഹകരണ സംഘങ്ങൾക്ക് നിർണായകമായ സ്ഥാനമുണ്ട്. കർഷകർ, തൊഴിലാളികൾ, ചെറുകിട സംരംഭകർ, വനിതകൾ, സാധാരണക്കാർ എന്നിവരെ ഒരുമിപ്പിച്ച് സാമ്പത്തിക മുന്നേറ്റത്തിന് അവസരങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കാൻ സഹകരണ പ്രസ്ഥാനത്തിന് കഴിയും. എന്നാൽ മാറുന്ന സാമ്പത്തിക സാഹചര്യങ്ങളിൽ സഹകരണ സംഘങ്ങൾ പരമ്പരാഗത പ്രവർത്തനരീതികളിൽ ഒതുങ്ങാതെ ഉൽപ്പാദനം, വിപണനം, സാങ്കേതികവിദ്യ, സംരംഭകത്വം എന്നിവയിലേക്ക് കൂടി വളരേണ്ടതുണ്ട്.
സഹകരണ സംഘങ്ങളുടെ പ്രവർത്തനത്തിൽ സുതാര്യതയും ഉത്തരവാദിത്തവും ഉറപ്പാക്കുകയാണ് ആദ്യപടി. ഡിജിറ്റൽ അക്കൗണ്ടിംഗ്, കൃത്യമായ വാർഷിക ഓഡിറ്റ്, അംഗങ്ങൾക്ക് സാമ്പത്തിക വിവരങ്ങൾ ലഭ്യമാക്കൽ, കാര്യക്ഷമമായ ഭരണസംവിധാനം എന്നിവ നിർബന്ധമാക്കണം. രാഷ്ട്രീയ ഇടപെടലുകൾക്കുപകരം പ്രൊഫഷണൽ മാനേജ്‌മെന്റിനും പ്രവർത്തനക്ഷമതയ്ക്കും പ്രാധാന്യം നൽകണം.
കാർഷിക മേഖലയിലെ സഹകരണ സംഘങ്ങൾക്ക് വലിയ സാമ്പത്തിക സാധ്യതകളുണ്ട്. കർഷകരിൽനിന്ന് ഉൽപ്പന്നങ്ങൾ നേരിട്ട് സംഭരിച്ച് സംസ്കരണം, പാക്കേജിംഗ്, ബ്രാൻഡിംഗ്, വിപണനം എന്നിവ ഏകോപിപ്പിക്കാൻ ഇവയ്ക്ക് കഴിയും. പഴങ്ങൾ, പച്ചക്കറികൾ, മത്സ്യം, സുഗന്ധവ്യഞ്ജനങ്ങൾ, നാളികേര ഉൽപ്പന്നങ്ങൾ തുടങ്ങിയവയ്ക്ക് മൂല്യവർധന ഉറപ്പാക്കുന്നതിലൂടെ കർഷകരുടെ വരുമാനം വർധിപ്പിക്കാം. ആധുനിക സംസ്കരണശാലകളും ശീതീകരണ സംഭരണ സംവിധാനങ്ങളും സംയുക്തമായി സ്ഥാപിക്കുന്നത് ചെറുകിട ഉൽപ്പാദകർക്ക് ചെലവ് കുറയ്ക്കാനും വിപണിയിലെത്താനും സഹായിക്കും.
സഹകരണ സംഘങ്ങളെ പ്രാദേശിക സംരംഭകത്വത്തിന്റെ കേന്ദ്രങ്ങളായും വികസിപ്പിക്കണം. ഒരു പ്രദേശത്തെ അസംസ്കൃത വസ്തുക്കൾ, തൊഴിൽശേഷി, പരമ്പരാഗത അറിവ്, വിപണന സാധ്യതകൾ എന്നിവ വിലയിരുത്തി അനുയോജ്യമായ സംരംഭങ്ങൾ ആരംഭിക്കാം. തുണിത്തരങ്ങൾ, കരകൗശല ഉൽപ്പന്നങ്ങൾ, ഭക്ഷ്യസംസ്കരണം, മത്സ്യസംസ്കരണം, ഡിജിറ്റൽ സേവനങ്ങൾ എന്നിവയിൽ സഹകരണ സംരംഭങ്ങൾക്ക് അവസരങ്ങളുണ്ട്. അംഗങ്ങൾ മൂലധനവും തൊഴിലും സംഭാവന ചെയ്യുകയും സംരംഭത്തിന്റെ നേട്ടങ്ങളിൽ പങ്കാളികളാകുകയും ചെയ്യുന്ന മാതൃക പ്രാദേശിക സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥയെ ശക്തിപ്പെടുത്തും.
വായ്പാവിതരണത്തിലും സഹകരണ ബാങ്കുകൾ കൂടുതൽ ഫലപ്രദമായ സമീപനം സ്വീകരിക്കണം. കർഷകർക്കും ചെറുകിട സംരംഭകർക്കും വനിതാ സംരംഭകർക്കും ആവശ്യാനുസരണം വായ്പ ലഭ്യമാക്കുന്നതിനൊപ്പം സംരംഭങ്ങളുടെ സാധ്യതകൾ വിലയിരുത്തുന്നതിനും സാമ്പത്തിക ആസൂത്രണത്തിനും പിന്തുണ നൽകണം. വായ്പ നൽകുന്നതിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങാതെ സംരംഭങ്ങൾ വിജയകരമായി മുന്നോട്ടുകൊണ്ടുപോകുന്നതിനുള്ള മാർഗനിർദേശവും വിപണനസഹായവും ലഭ്യമാക്കണം.
ഡിജിറ്റൽ സാങ്കേതികവിദ്യയുടെ ഉപയോഗം സഹകരണ മേഖലയിലെ മറ്റൊരു പ്രധാന പരിഷ്കരണമാണ്. ഓൺലൈൻ സേവനങ്ങൾ, ഡിജിറ്റൽ പേയ്‌മെന്റുകൾ, അംഗങ്ങളുടെ വിവരസംവിധാനം, വിപണി വിവരങ്ങൾ, ഇ-കൊമേഴ്‌സ് പ്ലാറ്റ്‌ഫോമുകൾ എന്നിവയിലൂടെ പ്രവർത്തനങ്ങൾ കൂടുതൽ കാര്യക്ഷമമാക്കാം. ചെറുകിട സഹകരണ സംഘങ്ങൾക്ക് ഒറ്റയ്ക്ക് ചെലവേറിയ സാങ്കേതിക സംവിധാനങ്ങൾ ഒരുക്കുന്നതിനുപകരം പൊതുവായ ഡിജിറ്റൽ പ്ലാറ്റ്‌ഫോമുകൾ ഉപയോഗിക്കാനുള്ള സൗകര്യം ഒരുക്കണം.
സഹകരണ സംഘങ്ങളുടെ വിജയത്തെ അംഗസംഖ്യയോ വായ്പാവിതരണമോ മാത്രം അടിസ്ഥാനമാക്കി വിലയിരുത്തരുത്. സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ട തൊഴിലവസരങ്ങൾ, അംഗങ്ങളുടെ വരുമാനവർധന, ഉൽപ്പാദനക്ഷമത, തിരിച്ചടവ് നിലവാരം, വിപണന വളർച്ച, സാമ്പത്തിക സുതാര്യത എന്നിവയും പ്രധാന മാനദണ്ഡങ്ങളാകണം. ഓരോ സംഘത്തിനും വ്യക്തമായ വാർഷിക ലക്ഷ്യങ്ങളും പ്രവർത്തന വിലയിരുത്തൽ സംവിധാനവും വേണം.
കേരളത്തിലെ സഹകരണ പ്രസ്ഥാനത്തിന് ജനവിശ്വാസവും പ്രാദേശിക സാന്നിധ്യവും എന്ന വലിയ ശക്തിയുണ്ട്. ഈ ശക്തിയെ ആധുനിക മാനേജ്‌മെന്റുമായും സാങ്കേതികവിദ്യയുമായും സംരംഭകത്വവുമായും ബന്ധിപ്പിക്കാൻ കഴിഞ്ഞാൽ സഹകരണ സംഘങ്ങൾ സാമ്പത്തിക ഇടപാടുകൾ നടത്തുന്ന സ്ഥാപനങ്ങൾ എന്നതിലുപരി പ്രാദേശിക വികസനത്തിന്റെ ശക്തമായ എൻജിനുകളായി മാറും. അംഗങ്ങളുടെ കൂട്ടായ്മയെ ഉൽപ്പാദനത്തിലേക്കും തൊഴിൽസൃഷ്ടിയിലേക്കും വിപണന വളർച്ചയിലേക്കും നയിക്കുന്നതാണ് സഹകരണ മേഖലയ്ക്ക് ആവശ്യമായ അടുത്ത ഘട്ടം.
