2003 ൽ തമിഴ്നാട് മുഖ്യമന്ത്രി ജെ. ജയലളിതയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ നടപ്പാക്കിയ മഴവെള്ള സംഭരണം നിർബന്ധമാക്കിയ നിയമനടപടി ഇന്ത്യയിലെ ജലസംരക്ഷണ ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും ശ്രദ്ധേയമായ സംസ്ഥാന നയങ്ങളിൽ ഒന്നാണ്. എല്ലാ പുതിയതും നിലവിലുള്ളതുമായ കെട്ടിടങ്ങളിൽ മഴവെള്ള സംഭരണ സംവിധാനം നിർബന്ധമാക്കിക്കൊണ്ട് ഭൂഗർഭജലത്തിന്റെ ലഭ്യത വർധിപ്പിക്കുകയും കുടിവെള്ള പ്രതിസന്ധി കുറയ്ക്കുകയും ചെയ്യുക എന്നതായിരുന്നു ഈ നടപടിയുടെ പ്രധാന ലക്ഷ്യം.
തമിഴ്നാട് വർഷങ്ങളായി കടുത്ത ജലക്ഷാമം നേരിടുന്ന സംസ്ഥാനമാണ്. അനിയന്ത്രിതമായ ഭൂഗർഭജല ഉപയോഗം, നഗരവൽക്കരണം, മഴയുടെ അനിശ്ചിതത്വം എന്നിവ കാരണം പല പ്രദേശങ്ങളിലും ജലനിരപ്പ് അപകടകരമായി താഴ്ന്നിരുന്നു. ഈ സാഹചര്യത്തിലാണ് സർക്കാർ മഴവെള്ളം പരമാവധി ശേഖരിച്ച് ഭൂമിയിലേക്ക് തിരിച്ചിറക്കാനുള്ള നയം സ്വീകരിച്ചത്.
നിയമനടപടി പ്രകാരം വീടുകൾ, ഫ്ലാറ്റുകൾ, വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങൾ, വ്യവസായ സ്ഥാപനങ്ങൾ, സർക്കാർ കെട്ടിടങ്ങൾ തുടങ്ങി വിവിധ കെട്ടിടങ്ങളിൽ മഴവെള്ള സംഭരണ സംവിധാനം സ്ഥാപിക്കുന്നത് നിർബന്ധമാക്കി. നിശ്ചിത സമയപരിധിക്കുള്ളിൽ സംവിധാനം ഒരുക്കാത്ത കെട്ടിടങ്ങൾക്ക് ജലവിതരണം നിർത്തിവയ്ക്കുന്നതുൾപ്പെടെയുള്ള നടപടികൾ സ്വീകരിക്കാൻ പ്രാദേശിക സ്ഥാപനങ്ങൾക്ക് അധികാരം നൽകി.
ഈ തീരുമാനത്തിന് പിന്നാലെ സംസ്ഥാനവ്യാപകമായി വലിയ ബോധവൽക്കരണ പ്രവർത്തനങ്ങളും നടന്നു. പൊതുജനങ്ങളും സന്നദ്ധ സംഘടനകളും എഞ്ചിനീയർമാരും പ്രാദേശിക ഭരണകൂടങ്ങളും ചേർന്ന് മഴവെള്ള സംഭരണ സംവിധാനങ്ങൾ വ്യാപകമായി സ്ഥാപിച്ചു.
നടപ്പാക്കലിന് ശേഷം തമിഴ്നാട്ടിലെ പല പ്രദേശങ്ങളിലും ഭൂഗർഭജലനിരപ്പ് മെച്ചപ്പെട്ടതായി വിവിധ പഠനങ്ങൾ കണ്ടെത്തി. മഴക്കാലത്ത് ഒഴുകിപ്പോകുന്ന വെള്ളത്തിന്റെ വലിയൊരു ഭാഗം ഭൂമിയിലേക്ക് ഇറങ്ങാൻ തുടങ്ങിയതോടെ കിണറുകളിലും ബോർവെല്ലുകളിലും ജലലഭ്യത വർധിച്ചു. ജലസംരക്ഷണത്തിൽ ഇന്ത്യയിലെ ഏറ്റവും വിജയകരമായ പൊതുനയങ്ങളിൽ ഒന്നായാണ് ഈ പദ്ധതിയെ പല വിദഗ്ധരും വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്.
ഈ മാതൃക പിന്നീട് ഇന്ത്യയിലെ മറ്റ് സംസ്ഥാനങ്ങളും പഠനവിധേയമാക്കി. നഗരാസൂത്രണം, ജലവിഭവ മാനേജ്മെന്റ്, കാലാവസ്ഥാ വ്യതിയാനത്തെ നേരിടൽ എന്നിവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചർച്ചകളിൽ തമിഴ്നാടിന്റെ ഈ അനുഭവം പലപ്പോഴും ഉദാഹരണമായി ചൂണ്ടിക്കാണിക്കപ്പെടുന്നു.
2003 ലെ തമിഴ്നാട്ടിലെ മഴവെള്ള സംഭരണം നിർബന്ധമാക്കിയ നിയമനടപടി ജലസംരക്ഷണത്തിന്റെയും സുസ്ഥിര വികസനത്തിന്റെയും ചരിത്രത്തിലെ ശ്രദ്ധേയമായ സംസ്ഥാന ഇടപെടലാണ്. ജെ. ജയലളിതയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ നടപ്പാക്കിയ ഈ തീരുമാനം ജലവിഭവ സംരക്ഷണത്തിൽ ജനപങ്കാളിത്തം ഉറപ്പാക്കുകയും ഇന്ത്യയിലെ മറ്റ് സംസ്ഥാനങ്ങൾക്ക് മാതൃകയാകുകയും ചെയ്ത ചരിത്രപ്രധാനമായ നയമായി ഇന്നും വിലയിരുത്തപ്പെടുന്നു.
