Raman Singhയുടെ ഭരണകാലത്ത് ഛത്തീസ്ഗഢിലെ പൊതുവിതരണ സംവിധാനം രാജ്യവ്യാപകമായി ശ്രദ്ധ നേടിയ ഭരണ മാതൃകകളിലൊന്നായി മാറി. ദരിദ്ര കുടുംബങ്ങൾക്ക് ഭക്ഷ്യധാന്യങ്ങൾ സമയബന്ധിതമായും സുതാര്യമായും ലഭ്യമാക്കുന്ന സംവിധാനം ഒരു ക്ഷേമപദ്ധതി മാത്രമല്ല, സാമൂഹിക സ്ഥിരതയുടെയും മനുഷ്യവികസനത്തിന്റെയും അടിസ്ഥാനവുമാണ്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഭക്ഷ്യസുരക്ഷയെ നല്ല ഭരണത്തിന്റെ പ്രധാന സൂചകമായി കാണേണ്ടതുണ്ട്.
ഭക്ഷ്യസുരക്ഷയുടെ ആദ്യ ഘടകം അർഹരായ എല്ലാ കുടുംബങ്ങളിലേക്കും ആനുകൂല്യങ്ങൾ കൃത്യമായി എത്തിക്കുന്ന സംവിധാനമാണ്. അർഹത നിർണയം, സംഭരണം, ഗതാഗതം, വിതരണം എന്നിവയിലെ ഓരോ ഘട്ടവും വ്യക്തവും കാര്യക്ഷമവുമായിരിക്കണം. അനാവശ്യ കാലതാമസവും വിതരണത്തിലെ നഷ്ടവും കുറയ്ക്കാൻ ഭരണപരമായ ഏകോപനം അനിവാര്യമാണ്.
ധാന്യങ്ങൾ സംഭരിക്കുന്ന ഗോഡൗണുകളുടെ നിലവാരം മെച്ചപ്പെടുത്തുന്നതും പ്രധാനമാണ്. സംഭരണത്തിനിടയിൽ ഉണ്ടാകുന്ന നാശനഷ്ടങ്ങൾ കുറയ്ക്കാൻ ആധുനിക സംഭരണ സംവിധാനങ്ങൾ വികസിപ്പിക്കണം. ഇതിലൂടെ പൊതുമുതൽ സംരക്ഷിക്കപ്പെടുകയും കൂടുതൽ കുടുംബങ്ങൾക്ക് പ്രയോജനം ലഭിക്കുകയും ചെയ്യും.
ഗതാഗത ശൃംഖല ശക്തിപ്പെടുത്തുന്നതും പൊതുവിതരണത്തിന്റെ വിജയത്തിന് നിർണായകമാണ്. വിദൂര ഗ്രാമങ്ങളിലേക്കും വനമേഖലകളിലേക്കും കാലാവസ്ഥയെ ആശ്രയിക്കാതെ ഭക്ഷ്യധാന്യങ്ങൾ എത്തിക്കാൻ അനുയോജ്യമായ റോഡുകളും സംഭരണ കേന്ദ്രങ്ങളും ആവശ്യമാണ്. ദുരന്തസാഹചര്യങ്ങളിലും വിതരണം തടസ്സപ്പെടാതിരിക്കാനുള്ള ബദൽ സംവിധാനങ്ങളും ഒരുക്കണം.
ജനങ്ങളുടെ പരാതികൾ വേഗത്തിൽ പരിഹരിക്കുന്ന സംവിധാനവും ഭരണത്തിന്റെ ഭാഗമാകണം. വിതരണം വൈകുക, അളവിൽ കുറവ് വരുക, ഗുണനിലവാര പ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടാകുക തുടങ്ങിയ വിഷയങ്ങൾ പ്രാദേശികതലത്തിൽ തന്നെ പരിഹരിക്കാനുള്ള സംവിധാനം ഉണ്ടെങ്കിൽ പൊതുവിശ്വാസം വർധിക്കും.
ഭക്ഷ്യസുരക്ഷയെ പോഷകാഹാരവുമായി ബന്ധിപ്പിക്കേണ്ട സമയമാണിത്. ധാന്യങ്ങൾ മാത്രമല്ല, പോഷകമൂല്യമുള്ള ഭക്ഷ്യവസ്തുക്കളും ആവശ്യക്കാർക്ക് ലഭ്യമാക്കുന്ന രീതിയിൽ പദ്ധതികൾ വികസിപ്പിക്കാം. കുട്ടികൾ, ഗർഭിണികൾ, വയോജനങ്ങൾ തുടങ്ങിയ വിഭാഗങ്ങളുടെ പ്രത്യേക ആവശ്യങ്ങളും പരിഗണിക്കണം.
പ്രാദേശിക കർഷകരിൽ നിന്ന് സർക്കാർ നേരിട്ട് കാർഷിക ഉൽപന്നങ്ങൾ വാങ്ങുന്നത് രണ്ട് മേഖലകൾക്കും ഗുണകരമാണ്. കർഷകർക്ക് സ്ഥിരമായ വിപണി ഉറപ്പാക്കാനും പൊതുവിതരണ സംവിധാനത്തിന് ആവശ്യമായ സംഭരണം ഉറപ്പാക്കാനും ഇതിലൂടെ കഴിയും. പ്രാദേശിക ഉൽപാദനവും പ്രാദേശിക വിതരണവും ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന മാതൃക ഗ്രാമീണ സമ്പദ്വ്യവസ്ഥയെ കൂടുതൽ ശക്തിപ്പെടുത്തും.
പൊതുവിതരണ സംവിധാനം കാര്യക്ഷമമാകുമ്പോൾ പട്ടിണി കുറയുകയും വിദ്യാഭ്യാസത്തിലും ആരോഗ്യത്തിലും മികച്ച പുരോഗതി കൈവരിക്കാനും സമൂഹത്തിന് സാധിക്കും. ഭക്ഷ്യസുരക്ഷയെ ഒരു ക്ഷേമപദ്ധതിയായി മാത്രം കാണാതെ മനുഷ്യവിഭവ വികസനത്തിന്റെയും സാമൂഹിക നീതിയുടെയും ദീർഘകാല സാമ്പത്തിക സ്ഥിരതയുടെയും അടിത്തറയായി കാണുന്ന സമീപനമാണ് ഭാവിയിലെ നല്ല ഭരണത്തിന്റെ പ്രധാന ദിശ.
