കേരളത്തിലെ വിദ്യാഭ്യാസരംഗം ഏറെ മുന്നിലാണ്. സ്കൂൾ വിദ്യാഭ്യാസത്തിലെ പ്രവേശനം, സാക്ഷരത, പൊതുവിദ്യാഭ്യാസത്തിന്റെ വ്യാപനം തുടങ്ങിയ മേഖലകളിൽ സംസ്ഥാനം രാജ്യത്തിന് മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന അനുഭവം നേടിയിട്ടുണ്ട്.
എന്നാൽ ഇന്ന് ഒരു പുതിയ ചോദ്യം ചോദിക്കേണ്ട സമയമാണ്.
കുട്ടികളെ പരീക്ഷയ്ക്ക് തയ്യാറാക്കുന്ന വിദ്യാഭ്യാസ സംവിധാനത്തിൽ നിന്ന് ജീവിതത്തിനും തൊഴിൽ ലോകത്തിനും സമൂഹത്തിനും തയ്യാറാക്കുന്ന വിദ്യാഭ്യാസ സംവിധാനത്തിലേക്ക് കേരളത്തിന് മാറാൻ കഴിയുമോ?
ഇന്നത്തെ കുട്ടികൾ പഠിക്കുന്ന ലോകവും അവർ ജോലി ചെയ്യാൻ പോകുന്ന ലോകവും തമ്മിൽ വലിയ വ്യത്യാസമുണ്ടാകും. ആർട്ടിഫിഷ്യൽ ഇന്റലിജൻസ്, ഓട്ടോമേഷൻ, റോബോട്ടിക്സ്, പുതിയ ഡിജിറ്റൽ സേവനങ്ങൾ എന്നിവ നിരവധി തൊഴിലുകളുടെ സ്വഭാവം മാറ്റുകയാണ്.
അതുകൊണ്ട് സ്കൂളിൽ കൂടുതൽ പാഠഭാഗങ്ങൾ പഠിപ്പിക്കുക എന്നത് മാത്രം പരിഹാരമല്ല.
പ്രശ്നങ്ങളെ തിരിച്ചറിയാനും ചോദ്യം ചോദിക്കാനും വിവരങ്ങൾ പരിശോധിക്കാനും സ്വന്തം ആശയങ്ങൾ അവതരിപ്പിക്കാനും മറ്റുള്ളവരുമായി പ്രവർത്തിക്കാനും കുട്ടികളെ പഠിപ്പിക്കേണ്ടതുണ്ട്.
കേരളത്തിലെ സ്കൂളുകളിൽ ചെറിയ യഥാർത്ഥ ജീവിത പദ്ധതികൾ കൂടുതൽ പ്രാധാന്യം നേടാം. ഒരു വിദ്യാർത്ഥി തന്റെ പ്രദേശത്തെ മാലിന്യപ്രശ്നം പഠിക്കാം. മറ്റൊരാൾ നാട്ടിലെ ജലസ്രോതസ്സുകളുടെ അവസ്ഥ പരിശോധിക്കാം. മറ്റൊരാൾ പ്രാദേശിക വ്യാപാരത്തെക്കുറിച്ച് പഠിക്കാം. മറ്റൊരാൾ മുതിർന്നവരുടെ ജീവിതപ്രശ്നങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കാം.
ഇത്തരം പ്രവർത്തനങ്ങൾ പുസ്തകത്തിലെ അറിവിനെ യഥാർത്ഥ ലോകവുമായി ബന്ധിപ്പിക്കും.
കുട്ടികൾക്ക് പണം കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നതും പഠിക്കണം. ചെറിയ ബജറ്റ് തയ്യാറാക്കുക, ബാങ്കിംഗ് മനസ്സിലാക്കുക, നികുതി എന്താണെന്ന് അറിയുക, വായ്പയും പലിശയും മനസ്സിലാക്കുക, ഒരു ചെറിയ സംരംഭത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന കണക്കുകൾ പഠിക്കുക എന്നിവ ജീവിതത്തിൽ നേരിട്ട് ഉപയോഗിക്കുന്ന അറിവുകളാണ്.
അതുപോലെ തന്നെ ഡിജിറ്റൽ ലോകത്തെയും വിമർശനാത്മകമായി മനസ്സിലാക്കണം. സോഷ്യൽ മീഡിയയിൽ കാണുന്ന വിവരങ്ങൾ ശരിയാണോ എന്ന് പരിശോധിക്കുക, ഓൺലൈൻ തട്ടിപ്പുകൾ തിരിച്ചറിയുക, സ്വന്തം ഡാറ്റ സംരക്ഷിക്കുക, AI ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ അതിന്റെ പരിമിതികൾ മനസ്സിലാക്കുക എന്നിവയും അടിസ്ഥാന വിദ്യാഭ്യാസത്തിന്റെ ഭാഗമാകണം.
ഇതിൽ അധ്യാപകരുടെ പങ്കും മാറും.
അധ്യാപകൻ വിവരങ്ങൾ നൽകുന്ന ഒരാൾ എന്നതിൽ നിന്ന് കുട്ടികളെ ചിന്തിക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന ഒരാളായി കൂടുതൽ മാറേണ്ടിവരും.
കേരളത്തിന് ഇതിനായി വലിയൊരു അവസരമുണ്ട്. പൊതുവിദ്യാഭ്യാസ സംവിധാനവും പ്രാദേശിക സമൂഹങ്ങളുമായുള്ള ബന്ധവും സംസ്ഥാനത്തിന്റെ ശക്തികളാണ്.
ഓരോ സ്കൂളും ഒരു ചെറിയ പഠനകേന്ദ്രമായി മാറാം. സ്കൂളിന്റെ ചുറ്റുമുള്ള സമൂഹം തന്നെ കുട്ടികളുടെ പഠനശാലയാകാം.
അങ്ങനെ നോക്കുമ്പോൾ വിദ്യാഭ്യാസത്തിന്റെ ലക്ഷ്യം പരീക്ഷയിൽ ഉയർന്ന മാർക്ക് നേടുക എന്നതിൽ നിന്ന് മാറും.
സ്വന്തം ജീവിതം മനസ്സിലാക്കാനും സമൂഹത്തെ മനസ്സിലാക്കാനും പുതിയ പ്രശ്നങ്ങൾക്ക് പരിഹാരം കണ്ടെത്താനും കഴിയുന്ന മനുഷ്യരെ സൃഷ്ടിക്കുക എന്നതായിരിക്കും ലക്ഷ്യം.
കേരളത്തിന്റെ അടുത്ത വിദ്യാഭ്യാസ പരിഷ്കാരം കൂടുതൽ പുസ്തകങ്ങൾ നൽകുന്നതിൽ മാത്രമല്ല.
കുട്ടികൾക്ക് കൂടുതൽ ചിന്തിക്കാൻ അവസരം നൽകുന്നതിലായിരിക്കണം.
