കേരളത്തിലെ നാടോടി വിശ്വാസങ്ങളിൽ കർക്കടകവും ഓണവും പരസ്പരം ബന്ധിപ്പിച്ചാണ് കാണപ്പെടുന്നത്. കർക്കടകം മനുഷ്യന്റെ ക്ഷമയെയും സഹനത്തെയും പരീക്ഷിക്കുന്ന മാസമാണെങ്കിൽ, അതിന് ശേഷമുള്ള ചിങ്ങത്തിൽ മഹാബലിയുടെ വരവോടെ സമൃദ്ധിയും സന്തോഷവും എത്തുമെന്നാണ് സാംസ്കാരിക സങ്കൽപ്പം.
ഈ വിശ്വാസം ഒരു പുരാണകഥയെക്കാൾ വലിയ ജീവിതദർശനമാണ് അവതരിപ്പിക്കുന്നത്. പ്രയാസങ്ങൾ ശാശ്വതമല്ല. മഴയ്ക്ക് ശേഷം തെളിഞ്ഞ ആകാശം വരുന്നതുപോലെ, കഷ്ടപ്പാടുകൾക്ക് ശേഷം നല്ല കാലവും എത്തും. മഹാബലിയുടെ വരവ് ഈ പ്രതീക്ഷയുടെ പ്രതീകമായി മാറുന്നു.
അതുകൊണ്ടാണ് പഴയ കേരളത്തിൽ കർക്കടകത്തിൽ ലാളിത്യത്തിനും സംയമനത്തിനും പ്രാധാന്യം നൽകിയിരുന്നത്. അതിന് ശേഷം ഓണത്തിൽ സമൃദ്ധി ആഘോഷിച്ചു. ഈ രണ്ട് കാലഘട്ടങ്ങളും ചേർന്ന് മനുഷ്യജീവിതത്തിന്റെ സ്വാഭാവിക ചക്രത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.
ചില നാടോടി പാരമ്പര്യങ്ങളിൽ, മഹാബലി തന്റെ പ്രജകളെ സന്ദർശിക്കുന്നത് അവർ പ്രയാസങ്ങളെ അതിജീവിച്ച ശേഷമാണെന്ന ആശയവും കാണാം. ഇത് പുരാണങ്ങളിൽ നേരിട്ട് പറയുന്ന കാര്യമല്ല, മറിച്ച് കേരളത്തിന്റെ ജനകീയ വ്യാഖ്യാനങ്ങളിൽ രൂപപ്പെട്ട ഒരു സാംസ്കാരിക ആശയമാണ്. അതിലൂടെ മഹാബലിയുടെ വരവ് പ്രത്യാശയുടെയും പുതുതുടക്കത്തിന്റെയും പ്രതീകമായി അവതരിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു.
അതിനാൽ കർക്കടകവും ഓണവും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം കലണ്ടറിലെ മാസങ്ങളുടെ തുടർച്ച മാത്രമല്ല. പരീക്ഷണത്തിൽ നിന്ന് വിജയത്തിലേക്കും, ക്ഷാമത്തിൽ നിന്ന് സമൃദ്ധിയിലേക്കും, ഇരുളിൽ നിന്ന് വെളിച്ചത്തിലേക്കുമുള്ള മനുഷ്യജീവിതത്തിന്റെ യാത്രയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന കേരളത്തിന്റെ മനോഹരമായ സാംസ്കാരിക പ്രതീകമാണത്.
