ആഗോള ദക്ഷിണ രാജ്യങ്ങളുടെ സാമ്പത്തിക വളർച്ചയിൽ ബ്രിക്സിന് പുതിയൊരു പങ്ക് വഹിക്കാനാകുമോ എന്ന ചർച്ച ശക്തമാകുകയാണ്. ബ്രസീൽ, റഷ്യ, ഇന്ത്യ, ചൈന, ദക്ഷിണാഫ്രിക്ക എന്നിവയ്ക്ക് പുറമെ പുതിയ അംഗരാജ്യങ്ങളും ഉൾപ്പെട്ട കൂട്ടായ്മയ്ക്ക് പ്രകൃതി വിഭവങ്ങൾ, ഊർജം, വ്യവസായം, വലിയ ഉപഭോക്തൃ വിപണികൾ, മൂലധനം എന്നിവയുടെ അപൂർവമായ സംയോജനമുണ്ട്. എന്നാൽ ഈ വിഭവങ്ങൾ പരസ്പരം ബന്ധിപ്പിച്ച് ഉൽപ്പാദനശേഷിയാക്കി മാറ്റുക എന്നതാണ് പ്രധാന വെല്ലുവിളി.

വ്യവസായവൽക്കരണം ഫാക്ടറികൾ സ്ഥാപിക്കുന്നതിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങുന്നില്ല. വൈദ്യുതി, ഗതാഗതം, തുറമുഖങ്ങൾ, റെയിൽവേ, ബാങ്കിംഗ്, സാങ്കേതികവിദ്യ, പരിശീലനം, യന്ത്രസാമഗ്രികൾ, വിതരണ ശൃംഖലകൾ എന്നിവയെല്ലാം അതിന്റെ ഭാഗമാണ്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ബ്രിക്സ് രാജ്യങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള സഹകരണം വ്യാപാര കരാറുകളിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങാതെ വ്യവസായ അടിസ്ഥാനസൗകര്യങ്ങളിലേക്കും നീങ്ങേണ്ടതുണ്ട്.

ഇന്ത്യയ്ക്ക് ഇവിടെ പ്രത്യേക സ്ഥാനമുണ്ട്. വലിയ ആഭ്യന്തര വിപണിയും വികസിച്ചുവരുന്ന നിർമ്മാണ മേഖലയുമുള്ള ഇന്ത്യയ്ക്ക് അസംസ്കൃത വസ്തുക്കളുടെയും ഊർജത്തിന്റെയും സ്ഥിരമായ ലഭ്യത ആവശ്യമാണ്. അതേസമയം, ഉൽപ്പാദന ശേഷി വർധിപ്പിച്ച് കൂടുതൽ മൂല്യമുള്ള ഉൽപ്പന്നങ്ങൾ കയറ്റുമതി ചെയ്യാനും ഇന്ത്യ ശ്രമിക്കുന്നു. ബ്രിക്സ് രാജ്യങ്ങളിലെ വിഭവങ്ങളും ഇന്ത്യൻ വ്യവസായ ശേഷിയും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം ശക്തിപ്പെടുത്താൻ കഴിഞ്ഞാൽ പുതിയ വിതരണ ശൃംഖലകൾ രൂപപ്പെടാം.

ചൈനയുടെ വൻതോതിലുള്ള നിർമ്മാണ ശേഷിയും ഈ സമവാക്യത്തിൽ പ്രധാനമാണ്. ചൈനയിൽ നിന്നുള്ള യന്ത്രങ്ങൾ, ഘടകങ്ങൾ, സാങ്കേതികവിദ്യ എന്നിവ മറ്റു വികസ്വര രാജ്യങ്ങളുടെ വ്യവസായവൽക്കരണത്തിന് സഹായകമാകാം. എന്നാൽ അതേസമയം, പ്രാദേശിക നിർമ്മാതാക്കൾക്ക് ചൈനീസ് ഉൽപ്പന്നങ്ങളുമായി മത്സരിക്കേണ്ട സാഹചര്യമുണ്ടാകുകയും ചെയ്യും. അതിനാൽ ഇറക്കുമതി മാത്രം വർധിപ്പിക്കുന്നതിനു പകരം സാങ്കേതിക കൈമാറ്റം, സംയുക്ത സംരംഭങ്ങൾ, പ്രാദേശിക വിതരണക്കാരുടെ വികസനം എന്നിവ പ്രധാനമാകും.

ആഫ്രിക്കൻ രാജ്യങ്ങൾക്കും ഈ മാറ്റത്തിൽ വലിയ പങ്കുണ്ട്. ധാതുസമ്പത്ത് മാത്രം കയറ്റുമതി ചെയ്യുന്നതിന് പകരം ഖനനം, സംസ്കരണം, ഘടക നിർമ്മാണം എന്നിവയുടെ കൂടുതൽ ഘട്ടങ്ങൾ പ്രാദേശികമായി വികസിപ്പിക്കാൻ കഴിഞ്ഞാൽ വിഭവങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള സാമ്പത്തിക മൂല്യം ഉയരും.

ഇതിനായി തുറമുഖങ്ങളും റെയിൽവേകളും വ്യവസായ ഇടനാഴികളും നിർണായകമാണ്. ബ്രിക്സ് രാജ്യങ്ങളുടെ ഗതാഗത മന്ത്രിമാർ 2025ൽ സുസ്ഥിര ഗതാഗതം, പ്രതിരോധശേഷിയുള്ള അടിസ്ഥാനസൗകര്യം, ബന്ധിപ്പിക്കൽ എന്നിവയിൽ സഹകരണം ശക്തിപ്പെടുത്തുന്നതിനുള്ള പ്രഖ്യാപനം നടത്തിയിരുന്നു.

അവസാനം ബ്രിക്സിന്റെ വ്യവസായ ഭാവി തീരുമാനിക്കുന്നത് ഉച്ചകോടികളിലെ പ്രഖ്യാപനങ്ങളല്ല, യഥാർത്ഥ ഉൽപ്പാദനമാണ്. ധാതുക്കൾ സംസ്കരിക്കപ്പെടുന്നുണ്ടോ, യന്ത്രങ്ങൾ നിർമ്മിക്കപ്പെടുന്നുണ്ടോ, പ്രാദേശിക കമ്പനികൾ ആഗോള വിതരണ ശൃംഖലയിൽ പ്രവേശിക്കുന്നുണ്ടോ, തൊഴിലാളികൾക്ക് ഉയർന്ന സാങ്കേതിക വൈദഗ്ധ്യം ലഭിക്കുന്നുണ്ടോ എന്നതാണ് യഥാർത്ഥ മാനദണ്ഡം.

വിഭവങ്ങൾ കയറ്റുമതി ചെയ്യുന്ന രാജ്യങ്ങളിൽ നിന്ന് ഉൽപ്പന്നങ്ങൾ നിർമ്മിക്കുന്ന രാജ്യങ്ങളിലേക്കുള്ള മാറ്റമാണ് ബ്രിക്സിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ സാമ്പത്തിക സാധ്യതകളിലൊന്ന്.