കേരളത്തിലെ ഉപയോഗിക്കപ്പെടാത്ത ഭൂമിയും ചെറുകിട കൃഷിയിടങ്ങളും പ്രാദേശിക വിഭവങ്ങളും സംയോജിപ്പിച്ച് അന്താരാഷ്ട്ര വിപണികളിലേക്ക് ഉൽപ്പന്നങ്ങൾ എത്തിക്കാൻ കഴിയുമോ? സഹകരണ ഭൂബാങ്കുകൾ, പങ്കിട്ട വ്യവസായ സൗകര്യങ്ങൾ, കാർഷിക സംസ്കരണ കേന്ദ്രങ്ങൾ, കയറ്റുമതി ശൃംഖലകൾ എന്നിവയെ ഒരുമിപ്പിച്ചാൽ ഇത് പ്രായോഗികമായ വികസന മാതൃകയായി മാറാം.
കയറ്റുമതി എന്നത് വലിയ കമ്പനികൾക്ക് മാത്രം സാധിക്കുന്ന പ്രവർത്തനമല്ല. ചെറുകിട കർഷകർ, കുടുംബ സംരംഭങ്ങൾ, സഹകരണസംഘങ്ങൾ, പ്രാദേശിക ഉൽപ്പാദകർ എന്നിവർക്ക് ഒരുമിച്ച് പ്രവർത്തിച്ചും ഉൽപ്പന്നങ്ങളുടെ ഗുണനിലവാരം മെച്ചപ്പെടുത്തിയും വിപണികൾ കണ്ടെത്തിയും കയറ്റുമതി ശൃംഖലയിൽ പങ്കാളികളാകാം.
ഭൂമിയിൽ നിന്ന് കയറ്റുമതി ഉൽപ്പന്നങ്ങളിലേക്ക്
ഒരു പ്രദേശത്തെ ഭൂമിയും കാലാവസ്ഥയും ജലലഭ്യതയും കൃഷിരീതികളും വിലയിരുത്തി അനുയോജ്യമായ ഉൽപ്പന്നങ്ങൾ തിരഞ്ഞെടുക്കുകയാണ് ആദ്യപടി. കേരളത്തിലെ സാഹചര്യങ്ങൾക്കനുസരിച്ച് സുഗന്ധവ്യഞ്ജനങ്ങൾ, തേങ്ങയിൽ നിന്നുള്ള മൂല്യവർധിത ഉൽപ്പന്നങ്ങൾ, പഴങ്ങൾ, പച്ചക്കറികൾ, ഔഷധസസ്യങ്ങൾ, പരമ്പരാഗത ഭക്ഷ്യവസ്തുക്കൾ എന്നിവയുടെ സാധ്യതകൾ പരിശോധിക്കാം.
വേർതിരിഞ്ഞുകിടക്കുന്ന കൃഷിയിടങ്ങളെ സഹകരണാടിസ്ഥാനത്തിൽ ബന്ധിപ്പിച്ചാൽ ആവശ്യമായ അളവിൽ അസംസ്കൃത വസ്തുക്കൾ സമാഹരിക്കാനാകും. ഇതിലൂടെ കയറ്റുമതിക്കാർക്ക് സ്ഥിരമായ വിതരണം ഉറപ്പാക്കാനും കർഷകർക്ക് വിപണിയുമായി നേരിട്ട് ബന്ധപ്പെടാനും കഴിയും.
സംസ്കരണവും മൂല്യവർധനയും കയറ്റുമതിയുടെ അടിത്തറ
അസംസ്കൃത ഉൽപ്പന്നങ്ങൾ മാത്രം കയറ്റുമതി ചെയ്യുന്നതിനുപകരം അവയെ ഉയർന്ന മൂല്യമുള്ള ഉൽപ്പന്നങ്ങളാക്കി മാറ്റണം. തേങ്ങയിൽ നിന്ന് വെർജിൻ കോക്കനട്ട് ഓയിൽ, തേങ്ങാപ്പാൽ, കൊയർ ഉൽപ്പന്നങ്ങൾ; ചക്കയിൽ നിന്ന് ശീതീകരിച്ച ഉൽപ്പന്നങ്ങൾ, ഉണക്കിയ ഭക്ഷ്യവസ്തുക്കൾ; സുഗന്ധവ്യഞ്ജനങ്ങളിൽ നിന്ന് പൊടികൾ, മിശ്രിതങ്ങൾ, പ്രകൃതിദത്ത സത്തകൾ എന്നിവ നിർമ്മിക്കാം.
ഇതിന് ഭൂബാങ്കുകളുമായി ബന്ധിപ്പിച്ച പൊതുവായ സംസ്കരണ യൂണിറ്റുകൾ, ഗുണനിലവാര പരിശോധനാ ലാബുകൾ, പാക്കിങ് കേന്ദ്രങ്ങൾ, ശീതീകരണ സംഭരണശാലകൾ എന്നിവ ആവശ്യമാണ്. ഓരോ ചെറുകിട സംരംഭവും ഇത്തരം സൗകര്യങ്ങൾ സ്വന്തമായി സ്ഥാപിക്കേണ്ടതില്ല. സഹകരണാടിസ്ഥാനത്തിൽ ഇവ പങ്കുവെക്കാം.
കയറ്റുമതിക്കായി നിലവിലുള്ള സർക്കാർ സംവിധാനങ്ങൾ
കാർഷിക-സംസ്കരിച്ച ഭക്ഷ്യോൽപ്പന്നങ്ങളുടെ കയറ്റുമതി പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്ന APEDA, കേന്ദ്രത്തിന്റെ ജില്ലാ കയറ്റുമതി ഹബ് പദ്ധതി, കേരളത്തിന്റെ ജില്ലാ അടിസ്ഥാനത്തിലുള്ള കയറ്റുമതി പ്രോത്സാഹന പ്രവർത്തനങ്ങൾ എന്നിവയുമായി ഈ മാതൃകയെ ബന്ധിപ്പിക്കാം.
കർഷക ഉൽപ്പാദക സംഘടനകൾക്കും സഹകരണസംഘങ്ങൾക്കും കയറ്റുമതിക്കാരുമായി ബന്ധപ്പെടാനും വിപണി ആവശ്യങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കാനും ഉൽപ്പന്നങ്ങളുടെ ഗുണനിലവാരം മെച്ചപ്പെടുത്താനും കഴിയും. എന്നാൽ ഓരോ ഉൽപ്പന്നത്തിനും ലക്ഷ്യവിപണിയിലെ ഭക്ഷ്യസുരക്ഷാ മാനദണ്ഡങ്ങൾ, ആവശ്യമായ സർട്ടിഫിക്കേഷനുകൾ, കസ്റ്റംസ് നടപടികൾ, വിതരണച്ചെലവ് എന്നിവ മുൻകൂട്ടി വിലയിരുത്തണം.
പ്രാദേശിക ഭൂമി, ആഗോള വിപണി
ഒരു പഞ്ചായത്തിലെ ഭൂമിയിൽ ഉൽപ്പാദിപ്പിക്കുന്ന ഉൽപ്പന്നങ്ങൾ അതേ പ്രദേശത്തെ സംസ്കരണ യൂണിറ്റുകളിൽ മൂല്യവർധന നടത്തി കയറ്റുമതി ചെയ്യാൻ കഴിയുമ്പോൾ, വരുമാനത്തിന്റെ കൂടുതൽ ഭാഗം പ്രാദേശിക സമ്പദ്വ്യവസ്ഥയിൽ നിലനിർത്താനാകും. കർഷകർക്ക് വിപണിയും യുവാക്കൾക്ക് തൊഴിലവസരങ്ങളും സംരംഭകർക്ക് പുതിയ ബിസിനസ് സാധ്യതകളും ലഭിക്കും.
ഇതിനായി ഭൂമി, ഉൽപ്പാദനം, യന്ത്രങ്ങൾ, പരിശീലനം, ധനസഹായം, കയറ്റുമതി വിപണികൾ എന്നിവയെ ഒരൊറ്റ വികസന ശൃംഖലയായി കാണണം. സഹകരണ ഭൂബാങ്കുകൾ ഈ ശൃംഖലയുടെ ഭൗതിക അടിത്തറയാകുമ്പോൾ, കേരളത്തിലെ ചെറുകിട ഭൂമികൾക്കും സംരംഭങ്ങൾക്കും ആഗോള വിപണിയിൽ പങ്കാളികളാകാനുള്ള അവസരം വർധിക്കും.
