1975-ൽ വൈദ്യുതി മന്ത്രിയായിരുന്ന കെ. ജി. അടിയോടിയുടെ കാലഘട്ടത്തിൽ കേരളത്തിന്റെ ജലവൈദ്യുത ശേഷി വർധിപ്പിക്കുന്നതിന് സർക്കാർ വലിയ പ്രാധാന്യം നൽകി. സംസ്ഥാനത്തിന്റെ ഭൗമശാസ്ത്രപരമായ പ്രത്യേകതകൾ പ്രയോജനപ്പെടുത്തി കൂടുതൽ ജലവൈദ്യുതി ഉൽപാദിപ്പിക്കണമെന്നതായിരുന്നു ഈ നയത്തിന്റെ പ്രധാന ലക്ഷ്യം.
കേരളത്തിൽ അന്നത്തെ വൈദ്യുതി ആവശ്യകത അതിവേഗം ഉയർന്നുകൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു. വ്യവസായങ്ങളുടെ വളർച്ചയും നഗരവൽക്കരണവും ഗാർഹിക ഉപഭോഗവും വർധിച്ചതോടെ കൂടുതൽ വൈദ്യുതി ഉൽപാദനം അനിവാര്യമായി. ഈ സാഹചര്യത്തിലാണ് പുതിയ ജലവൈദ്യുത പദ്ധതികൾക്ക് സർക്കാർ മുൻഗണന നൽകിയത്.
ഇടുക്കി ഉൾപ്പെടെയുള്ള പ്രധാന ജലവൈദ്യുത പദ്ധതികളുടെ വികസന പ്രവർത്തനങ്ങൾ ഈ കാലഘട്ടത്തിൽ ശക്തിപ്പെട്ടു. വലിയ അണക്കെട്ടുകൾ, ഭൂഗർഭ വൈദ്യുത നിലയങ്ങൾ, പുതിയ ട്രാൻസ്മിഷൻ ലൈനുകൾ എന്നിവ സംസ്ഥാനത്തിന്റെ ദീർഘകാല വൈദ്യുതി ആവശ്യങ്ങൾ കണക്കിലെടുത്ത് വികസിപ്പിച്ചു.
ഉൽപാദനത്തോടൊപ്പം വൈദ്യുതി ദൂരപ്രദേശങ്ങളിലെത്തിക്കുന്ന ട്രാൻസ്മിഷൻ ശൃംഖലയും വികസിപ്പിച്ചു. ഗ്രാമപ്രദേശങ്ങളിലേക്കും പുതുതായി രൂപംകൊള്ളുന്ന വ്യവസായ മേഖലകളിലേക്കും സ്ഥിരതയാർന്ന വൈദ്യുതി വിതരണം ഉറപ്പാക്കാൻ പുതിയ ലൈനുകളും സബ്സ്റ്റേഷനുകളും സ്ഥാപിച്ചു.
ജലവൈദ്യുത പദ്ധതികൾ സംസ്ഥാനത്തിന് കുറഞ്ഞ ചെലവിൽ വൈദ്യുതി ലഭ്യമാക്കുമെന്നും പുറംസംസ്ഥാനങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള വൈദ്യുതി വാങ്ങുന്നതിലുള്ള ആശ്രയം കുറയ്ക്കുമെന്നും സർക്കാർ വിലയിരുത്തി. മഴയെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള പ്രകൃതി വിഭവങ്ങളെ വികസനത്തിനായി ഉപയോഗപ്പെടുത്തുക എന്ന ആശയവും ഈ നയത്തിന്റെ ഭാഗമായി മുന്നോട്ടുവന്നു.
ഈ കാലഘട്ടത്തിൽ ആരംഭിച്ച നിക്ഷേപങ്ങൾ പിന്നീട് കേരളത്തിന്റെ വൈദ്യുതി ഉൽപാദനത്തിന്റെ പ്രധാന അടിത്തറയായി മാറി. നിരവധി പതിറ്റാണ്ടുകളായി സംസ്ഥാനത്തിന്റെ വൈദ്യുതി വിതരണത്തിന് പിന്തുണ നൽകിയ ജലവൈദ്യുത നിലയങ്ങളുടെ വളർച്ചയ്ക്ക് ഈ നയങ്ങൾ നിർണായക സംഭാവന നൽകി.
കേരളത്തിന്റെ വൈദ്യുതി ചരിത്രത്തിൽ 1970-കളുടെ മധ്യകാലം ജലവൈദ്യുത വികസനത്തിന്റെ സുപ്രധാന ഘട്ടമായി വിലയിരുത്തപ്പെടുന്നു. പ്രകൃതിവിഭവങ്ങളെ ദീർഘകാല ഊർജ സുരക്ഷയ്ക്കായി ഉപയോഗപ്പെടുത്താനുള്ള ദർശനത്തിന് കെ. ജി. അടിയോടിയുടെ കാലഘട്ടം ശ്രദ്ധേയമായ സംഭാവന നൽകിയതായി ഊർജ മേഖലയിലെ പഠനങ്ങൾ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു.
