1983-ൽ വൈദ്യുതി മന്ത്രിയായിരുന്ന വയലാർ രവിയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ കേരളത്തിൽ ഗ്രാമീണ വൈദ്യുതീകരണം വേഗത്തിലാക്കുന്നതിനുള്ള പ്രവർത്തനങ്ങൾക്ക് പ്രത്യേക പ്രാധാന്യം ലഭിച്ചു. നഗരങ്ങളിൽ മാത്രമല്ല, സംസ്ഥാനത്തിന്റെ അകന്ന ഗ്രാമങ്ങളിലേക്കും വൈദ്യുതി എത്തിക്കണമെന്ന ലക്ഷ്യത്തോടെയായിരുന്നു ഈ നയപരമായ ഇടപെടലുകൾ.
അക്കാലത്ത് നിരവധി ഗ്രാമങ്ങളിൽ വൈദ്യുതി ലഭ്യത പരിമിതമായിരുന്നു. കൃഷി, ചെറുകിട വ്യവസായം, ഗാർഹിക ആവശ്യങ്ങൾ എന്നിവയെല്ലാം മെച്ചപ്പെടുത്താൻ വൈദ്യുതി അനിവാര്യമാണെന്ന തിരിച്ചറിവിലാണ് സർക്കാർ പുതിയ വിതരണ ലൈനുകളും ട്രാൻസ്ഫോർമറുകളും സ്ഥാപിക്കുന്നതിന് മുൻഗണന നൽകിയത്.
ഗ്രാമീണ കുടുംബങ്ങൾക്ക് വൈദ്യുതി കണക്ഷൻ ലഭ്യമാക്കുന്ന നടപടികൾ ലളിതമാക്കാനും ശ്രമിച്ചു. കൂടുതൽ വീടുകളിലേക്ക് വൈദ്യുതി എത്തുന്നതോടെ കുട്ടികൾക്ക് രാത്രിയിൽ പഠിക്കാനുള്ള സൗകര്യം വർധിക്കുകയും ചെറുകിട സംരംഭങ്ങൾക്ക് പുതിയ അവസരങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു.
കൃഷി മേഖലയിലും ഈ നയം ഗുണകരമായി. ജലസേചന പമ്പുകൾ, കാർഷിക ഉപകരണങ്ങൾ, ചെറുകിട സംസ്കരണ യൂണിറ്റുകൾ എന്നിവയ്ക്ക് വൈദ്യുതി ലഭ്യത മെച്ചപ്പെട്ടതോടെ ഉൽപാദനക്ഷമത ഉയരുമെന്ന പ്രതീക്ഷ സർക്കാർ പങ്കുവച്ചു.
വൈദ്യുതി വിതരണ ശൃംഖല വിപുലീകരിക്കുന്നതിനൊപ്പം പരിപാലന പ്രവർത്തനങ്ങളും ശക്തിപ്പെടുത്തി. പുതിയ ലൈനുകൾ സ്ഥാപിക്കുന്നതോടൊപ്പം നിലവിലുള്ള സംവിധാനങ്ങളുടെ വിശ്വാസ്യത മെച്ചപ്പെടുത്തുന്നതിനും കേരള സ്റ്റേറ്റ് ഇലക്ട്രിസിറ്റി ബോർഡിന് പ്രത്യേക നിർദേശങ്ങൾ നൽകി.
ഗ്രാമവും നഗരവും തമ്മിലുള്ള വികസന അന്തരം കുറയ്ക്കുന്നതിൽ വൈദ്യുതീകരണത്തിന് വലിയ പങ്കുണ്ടെന്ന കാഴ്ചപ്പാടാണ് ഈ കാലഘട്ടത്തിലെ നയങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനം. വൈദ്യുതി ഒരു അടിസ്ഥാന വികസന സൗകര്യമാണെന്നും അത് എല്ലാ പൗരന്മാർക്കും ലഭിക്കേണ്ടതാണെന്നും സർക്കാർ ഊന്നിപ്പറഞ്ഞു.
കേരളത്തിന്റെ വൈദ്യുതി വികസന ചരിത്രത്തിൽ 1980-കളിലെ ഗ്രാമീണ വൈദ്യുതീകരണ പ്രവർത്തനങ്ങൾ സുപ്രധാന ഘട്ടമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. പിന്നീട് സംസ്ഥാനത്ത് ഏതാണ്ട് സമ്പൂർണ വൈദ്യുതീകരണം കൈവരിക്കുന്നതിനുള്ള അടിത്തറ ഒരുക്കുന്നതിൽ ഈ കാലഘട്ടത്തിലെ വികസന പ്രവർത്തനങ്ങൾ ശ്രദ്ധേയമായ പങ്കുവഹിച്ചു.
