കേരളത്തിന്റെ പരമ്പരാഗത വീടുകളിൽ ഒരു വാതിലിന്റെ ഭംഗി അതിന്റെ മരപ്പണിയിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങിയിരുന്നില്ല. അതിന് പൂർണത നൽകിയത് പിച്ചളയിൽ നിർമ്മിച്ച കൈപ്പിടികളും വാതിൽമുട്ടികളും അലങ്കാര ഫിറ്റിംഗുകളുമായിരുന്നു. ഒരു ആഭരണം മനുഷ്യന്റെ വ്യക്തിത്വം ഉയർത്തിക്കാട്ടുന്നതുപോലെ, ഈ ലോഹഘടകങ്ങൾ ഒരു വാതിലിന് ഗാംഭീര്യവും പൈതൃകവും നൽകി.
പിച്ചള കേരളത്തിൽ നൂറ്റാണ്ടുകളായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്ന പ്രധാന ലോഹങ്ങളിലൊന്നാണ്. ഈർപ്പമുള്ള കാലാവസ്ഥയിലും ദീർഘകാലം നിലനിൽക്കാനുള്ള കഴിവും കാലം ചെല്ലുന്തോറും ലഭിക്കുന്ന സ്വാഭാവിക പാറ്റിനയും പിച്ചളയെ വാസ്തുവിദ്യയിൽ പ്രത്യേകതയുള്ളതാക്കി. അതുകൊണ്ടാണ് പ്രധാന വാതിലുകളുടെ കൈപ്പിടികൾക്കും വാതിൽമുട്ടികൾക്കും പൂട്ടുകൾക്കും പിച്ചള വ്യാപകമായി ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്.
വൃത്താകൃതിയിലുള്ള വളയങ്ങൾ, താമരമൊട്ടുകൾ, ആനത്തല, സിംഹമുഖം, ജ്യാമിതീയ രൂപങ്ങൾ എന്നിവയിൽ നിർമ്മിച്ച വാതിൽമുട്ടികൾ കേരളത്തിലെ ലോഹശിൽപത്തിന്റെ മികച്ച ഉദാഹരണങ്ങളാണ്. ഓരോ രൂപകൽപനയും വെറും അലങ്കാരമല്ല, വീടിന്റെ ശൈലിക്കും സ്വഭാവത്തിനും അനുയോജ്യമായ ഒരു ദൃശ്യഭാഷയായിരുന്നു.
ഇന്റീരിയർ ഡിസൈനിൽ ചെറിയ വിശദാംശങ്ങളാണ് ഒരു സ്ഥലത്തിന്റെ നിലവാരം നിർണയിക്കുന്നത്. കൈകൊത്തിയ തേക്കുമര വാതിലിൽ ഘടിപ്പിച്ച പിച്ചള കൈപ്പിടി മരത്തിന്റെ ഊഷ്മളതയ്ക്കും ലോഹത്തിന്റെ തിളക്കത്തിനുമിടയിൽ മനോഹരമായ സന്തുലിതാവസ്ഥ സൃഷ്ടിക്കുന്നു. ഈ നിറവ്യത്യാസം ഇന്നും പൈതൃക ഡിസൈനിലെ ഏറ്റവും മനോഹരമായ സംയോജനങ്ങളിലൊന്നായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
ഇന്ന് ഹെറിറ്റേജ് റിസോർട്ടുകൾ, ആഡംബര വില്ലകൾ, ബൂട്ടിക് ഹോട്ടലുകൾ, പൈതൃക ഭവനങ്ങൾ എന്നിവയിൽ യഥാർഥ പിച്ചള വാതിൽ ഫിറ്റിംഗുകൾ വീണ്ടും വ്യാപകമായി ഉപയോഗിക്കുന്നു. പുതിയതായി നിർമ്മിച്ച വാതിലുകൾക്കും പഴയകാല ശൈലിയിലുള്ള കൈപ്പിടികളും വാതിൽമുട്ടികളും തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നത് ഒരു കാലാതീത സൗന്ദര്യം സൃഷ്ടിക്കാനാണ്.
ഒരു വീടിന്റെ ആദ്യ സ്പർശം പലപ്പോഴും അതിന്റെ വാതിൽ കൈപ്പിടിയിലൂടെയാണ് അനുഭവപ്പെടുന്നത്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ കേരളത്തിന്റെ പൈതൃക വാസ്തുവിദ്യയിൽ പിച്ചള കൈപ്പിടികളും വാതിൽമുട്ടികളും പ്രവർത്തനക്ഷമതയ്ക്കപ്പുറം ഒരു കലാസൃഷ്ടിയായി വളർന്നു. മരത്തിന്റെയും ലോഹത്തിന്റെയും ഈ സമന്വയം ഇന്നും കേരളത്തിന്റെ ആഭ്യന്തര രൂപകൽപനയുടെ ഏറ്റവും മനോഹരമായ അടയാളങ്ങളിലൊന്നായി നിലനിൽക്കുന്നു.
