1983 ൽ ഗ്രീസ് പ്രധാനമന്ത്രി ആൻഡ്രിയാസ് പാപന്ദ്രിയുവിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ പാസാക്കിയ ദേശീയ ആരോഗ്യ സംവിധാനം നിയമം ആധുനിക ഗ്രീസിന്റെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട സാമൂഹിക നിയമപരിഷ്കാരങ്ങളിൽ ഒന്നാണ്. രാജ്യത്തെ എല്ലാ പൗരന്മാർക്കും സാമ്പത്തിക സ്ഥിതി നോക്കാതെ ആരോഗ്യസേവനം ലഭ്യമാക്കുക എന്ന ലക്ഷ്യത്തോടെയാണ് ഈ നിയമം രൂപീകരിച്ചത്.
ഈ നിയമത്തിന് മുമ്പ് ഗ്രീസിലെ ആരോഗ്യസേവനങ്ങൾ വിവിധ ഇൻഷുറൻസ് പദ്ധതികളെയും സ്വകാര്യ ആശുപത്രികളെയും ആശ്രയിച്ചായിരുന്നു. ഇതുമൂലം ഗ്രാമപ്രദേശങ്ങളിലെയും സാമ്പത്തികമായി പിന്നാക്കം നിൽക്കുന്നവരുടെയും ആരോഗ്യപരിരക്ഷയിൽ വലിയ അസമത്വം നിലനിന്നിരുന്നു. ഈ സാഹചര്യം മാറ്റാൻ പാപന്ദ്രിയുവിന്റെ സർക്കാർ ഏകീകൃത ദേശീയ ആരോഗ്യ സംവിധാനം സ്ഥാപിച്ചു.
നിയമപ്രകാരം സർക്കാർ ആശുപത്രികളുടെയും പ്രാഥമിക ആരോഗ്യകേന്ദ്രങ്ങളുടെയും ശൃംഖല വിപുലീകരിച്ചു. ഗ്രാമപ്രദേശങ്ങളിലേക്ക് കൂടുതൽ ഡോക്ടർമാരെയും നഴ്സുമാരെയും മറ്റ് ആരോഗ്യപ്രവർത്തകരെയും നിയമിച്ചു. പ്രാഥമിക ആരോഗ്യപരിചരണത്തിന് പ്രത്യേക പ്രാധാന്യം നൽകി, രോഗം വരുന്നതിന് മുമ്പുള്ള പ്രതിരോധ പ്രവർത്തനങ്ങളും ശക്തിപ്പെടുത്തി.
ആൻഡ്രിയാസ് പാപന്ദ്രിയുവിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ ആരോഗ്യസംരക്ഷണത്തെ ഒരു അടിസ്ഥാന പൗരാവകാശമായി സർക്കാർ അംഗീകരിച്ചു. അതിന്റെ ഭാഗമായി ചികിത്സാ സേവനങ്ങളിലേക്കുള്ള പ്രവേശനം കൂടുതൽ എളുപ്പമാക്കുകയും പൊതുജനാരോഗ്യ രംഗത്ത് സർക്കാർ നിക്ഷേപം വർധിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു.
ഈ നിയമം ഗ്രീസിലെ ആരോഗ്യരംഗത്ത് ദീർഘകാല മാറ്റങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ചു. കൂടുതൽ ആളുകൾക്ക് ആശുപത്രി സേവനങ്ങൾ ലഭ്യമായി. പ്രതിരോധ കുത്തിവയ്പ്പ്, മാതൃ-ശിശു ആരോഗ്യ സംരക്ഷണം, പൊതുജനാരോഗ്യ പരിപാടികൾ എന്നിവ കൂടുതൽ ശക്തിപ്പെട്ടു. ആരോഗ്യസേവനങ്ങളിലെ സാമൂഹിക അസമത്വം കുറയ്ക്കാനും ഈ നിയമം സഹായകമായി.
നിയമം നടപ്പിലാക്കുന്നതിനിടെ ധനസമാഹരണം, ആശുപത്രി ഭരണസംവിധാനം, ജീവനക്കാരുടെ ലഭ്യത തുടങ്ങിയ വെല്ലുവിളികളും ഉണ്ടായിരുന്നു. എന്നിരുന്നാലും ഗ്രീസിന്റെ ക്ഷേമരാഷ്ട്ര വികസനത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട നിയമങ്ങളിൽ ഒന്നായി ഇത് ഇന്നും കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
1983 ലെ ഗ്രീസ് പ്രധാനമന്ത്രി ആൻഡ്രിയാസ് പാപന്ദ്രിയുവിന്റെ ദേശീയ ആരോഗ്യ സംവിധാനം നിയമം ഒരു ആരോഗ്യ നിയമം മാത്രമായിരുന്നില്ല. എല്ലാ പൗരന്മാർക്കും തുല്യ ആരോഗ്യപരിരക്ഷ ഉറപ്പാക്കാനുള്ള സാമൂഹിക പ്രതിബദ്ധതയുടെ പ്രഖ്യാപനമായിരുന്നു അത്. യൂറോപ്പിലെ പൊതുജനാരോഗ്യ നയങ്ങളുടെ ചരിത്രത്തിൽ ഈ നിയമം ഇന്നും ഒരു സുപ്രധാന മാതൃകയായി വിലയിരുത്തപ്പെടുന്നു.
