2000 ൽ ജർമ്മൻ ചാൻസലർ ഗെർഹാർഡ് ഷ്രോഡറുടെ നേതൃത്വത്തിൽ പാസാക്കിയ പുനരുപയോഗ ഊർജ നിയമം ലോകത്തിലെ ഊർജനയ ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും സ്വാധീനമുള്ള നിയമങ്ങളിൽ ഒന്നാണ്. സൗരോർജം, കാറ്റോർജം, ജലവൈദ്യുതി, ബയോമാസ് എന്നിവയുടെ ഉപയോഗം വ്യാപകമാക്കുകയും ഫോസിൽ ഇന്ധനങ്ങളിലുള്ള ആശ്രയം കുറയ്ക്കുകയും ചെയ്യുക എന്നതായിരുന്നു ഈ നിയമത്തിന്റെ പ്രധാന ലക്ഷ്യം.
ഗെർഹാർഡ് ഷ്രോഡറുടെ സർക്കാർ ജർമ്മനിയുടെ ഊർജനയത്തിൽ ദീർഘകാല മാറ്റം ലക്ഷ്യമിട്ടാണ് ഈ നിയമം അവതരിപ്പിച്ചത്. കാലാവസ്ഥാ വ്യതിയാനം, കാർബൺ പുറന്തള്ളൽ, പരിസ്ഥിതി മലിനീകരണം എന്നിവ ലോകത്തിന്റെ പ്രധാന വെല്ലുവിളികളായി മാറുന്ന സാഹചര്യത്തിൽ ജർമ്മനി ശുദ്ധ ഊർജത്തിലേക്ക് മാറാൻ വ്യക്തമായ നിയമപരമായ അടിത്തറ ഒരുക്കി.
നിയമത്തിന്റെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട സവിശേഷത പുനരുപയോഗ ഊർജ ഉൽപ്പാദകരിൽ നിന്ന് വൈദ്യുതി നിർബന്ധമായും വാങ്ങണമെന്ന വ്യവസ്ഥയായിരുന്നു. കൂടാതെ ദീർഘകാലത്തേക്ക് ഉറപ്പുള്ള വില നൽകുന്ന ഫീഡ് ഇൻ ടാരിഫ് സംവിധാനം നടപ്പാക്കി. ഇതിലൂടെ വീടുകൾക്കും കർഷകർക്കും സഹകരണ സംഘങ്ങൾക്കും സ്വകാര്യ കമ്പനികൾക്കും സൗരോർജ, കാറ്റോർജ പദ്ധതികളിൽ നിക്ഷേപിക്കാൻ വലിയ പ്രോത്സാഹനം ലഭിച്ചു.
ഗെർഹാർഡ് ഷ്രോഡറുടെ നേതൃത്വത്തിൽ ഈ നിയമം പ്രാബല്യത്തിൽ വന്നതോടെ ജർമ്മനിയിൽ ആയിരക്കണക്കിന് കാറ്റാടിപ്പാടങ്ങളും ലക്ഷക്കണക്കിന് സൗരോർജ സംവിധാനങ്ങളും സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടു. ഹരിത സാങ്കേതികവിദ്യയിൽ പുതിയ വ്യവസായങ്ങൾ വളർന്നു. ആയിരക്കണക്കിന് തൊഴിലവസരങ്ങളും സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടു. പിന്നീട് ജർമ്മനി ലോകത്തിലെ മുൻനിര ശുദ്ധ ഊർജ രാജ്യങ്ങളിൽ ഒന്നായി മാറി.
ജർമ്മനിയുടെ ഈ മാതൃക പിന്നീട് നിരവധി യൂറോപ്യൻ രാജ്യങ്ങളും മറ്റ് ഭൂഖണ്ഡങ്ങളിലെ രാജ്യങ്ങളും പിന്തുടർന്നു. പുനരുപയോഗ ഊർജ വികസനത്തിന് നിയമപരമായ പ്രോത്സാഹനം നൽകുന്ന ആശയം ആഗോളതലത്തിൽ വ്യാപിച്ചു. ഇന്ന് പല രാജ്യങ്ങളുടെയും സൗരോർജ, കാറ്റോർജ നയങ്ങളിൽ ഗെർഹാർഡ് ഷ്രോഡറുടെ കാലത്ത് ആരംഭിച്ച ഈ നിയമത്തിന്റെ സ്വാധീനം കാണാം.
നിയമം നടപ്പാക്കുന്ന ഘട്ടത്തിൽ വൈദ്യുതി നിരക്ക്, ഗ്രിഡ് വികസനം, ഊർജ സംഭരണം തുടങ്ങിയ മേഖലകളിൽ വെല്ലുവിളികൾ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും ദീർഘകാലാടിസ്ഥാനത്തിൽ പരിസ്ഥിതി സംരക്ഷണത്തിനും ഊർജ സുരക്ഷയ്ക്കും ഇത് വലിയ സംഭാവന നൽകിയതായി വിലയിരുത്തപ്പെടുന്നു.
ജർമ്മൻ ചാൻസലർ ഗെർഹാർഡ് ഷ്രോഡറുടെ പുനരുപയോഗ ഊർജ നിയമം 2000 ഒരു ഊർജ നിയമം മാത്രമായിരുന്നില്ല. ലോകത്തെ ഹരിത ഊർജ പരിവർത്തനത്തിലേക്ക് നയിച്ച ചരിത്രപരമായ തീരുമാനങ്ങളിൽ ഒന്നായിരുന്നു അത്. ശുദ്ധ ഊർജ വികസനത്തിനും കാലാവസ്ഥാ സംരക്ഷണത്തിനും ദീർഘകാല ദിശാബോധം നൽകിയ ഈ നിയമം ഇന്നും ആഗോള നയരൂപീകരണത്തിന് ഒരു പ്രധാന മാതൃകയായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
