1913 ഡിസംബർ 23 ന് അമേരിക്കൻ പ്രസിഡന്റ് വുഡ്രോ വിൽസൺ ഒപ്പുവെച്ച ഫെഡറൽ റിസർവ് ആക്ട് അമേരിക്കയുടെ ധനകാര്യ ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും നിർണായകമായ നിയമങ്ങളിൽ ഒന്നാണ്. ഈ നിയമത്തിലൂടെയാണ് രാജ്യത്തിന്റെ കേന്ദ്ര ബാങ്കിംഗ് സംവിധാനമായ ഫെഡറൽ റിസർവ് സംവിധാനം രൂപംകൊണ്ടത്. സാമ്പത്തിക സ്ഥിരത ഉറപ്പാക്കുക, ബാങ്കിംഗ് മേഖലയെ ശക്തിപ്പെടുത്തുക, ധനനയങ്ങൾ ഏകോപിപ്പിക്കുക എന്നിവയായിരുന്നു നിയമത്തിന്റെ പ്രധാന ലക്ഷ്യങ്ങൾ.
ഈ നിയമം നിലവിൽ വരുന്നതിന് മുമ്പ് അമേരിക്കൻ ബാങ്കിംഗ് മേഖല പലപ്പോഴും ഗുരുതര സാമ്പത്തിക പ്രതിസന്ധികൾ നേരിട്ടിരുന്നു. ബാങ്കുകൾ തകരുകയും നിക്ഷേപകർ പണം നഷ്ടപ്പെടുകയും വായ്പാ വിപണി തകരാറിലാകുകയും ചെയ്തിരുന്നു. 1907 ലെ വലിയ ബാങ്കിംഗ് പ്രതിസന്ധിക്ക് ശേഷം കൂടുതൽ ശക്തമായ ദേശീയ ധനകാര്യ സംവിധാനം വേണമെന്ന ആവശ്യം ശക്തമായി ഉയർന്നു.
ഫെഡറൽ റിസർവ് ആക്ട് പ്രകാരം രാജ്യത്തെ വിവിധ മേഖലകളിലായി ഫെഡറൽ റിസർവ് ബാങ്കുകൾ സ്ഥാപിച്ചു. ഇവയെ ഏകോപിപ്പിക്കുന്നതിനായി കേന്ദ്ര ഭരണസമിതിയും രൂപീകരിച്ചു. ഇതിലൂടെ രാജ്യത്തെ ബാങ്കിംഗ് പ്രവർത്തനങ്ങൾക്ക് കൂടുതൽ ഏകീകൃത മേൽനോട്ടം ലഭിച്ചു.
വാണിജ്യ ബാങ്കുകൾക്ക് ആവശ്യമായ സാഹചര്യങ്ങളിൽ അടിയന്തര വായ്പ നൽകാനുള്ള അധികാരവും ഫെഡറൽ റിസർവിന് ലഭിച്ചു. ഇതിലൂടെ സാമ്പത്തിക പ്രതിസന്ധി സമയങ്ങളിൽ ബാങ്കുകളുടെ പ്രവർത്തനം നിലച്ചുപോകുന്നത് ഒഴിവാക്കാൻ സാധിച്ചു. ധനകാര്യ മേഖലയിലെ വിശ്വാസ്യത വർധിപ്പിക്കുന്നതിലും ഇത് നിർണായക പങ്കുവഹിച്ചു.
രാജ്യത്തെ പണലഭ്യത നിയന്ത്രിക്കുന്നതിനുള്ള പ്രധാന അധികാരവും ഈ നിയമം ഫെഡറൽ റിസർവിന് നൽകി. പലിശനിരക്ക് ക്രമീകരിക്കുക, ബാങ്കുകളുടെ കരുതൽ ധനത്തിന്റെ മാനദണ്ഡങ്ങൾ നിശ്ചയിക്കുക, സമ്പദ് വ്യവസ്ഥയിലെ പണപ്രവാഹം നിയന്ത്രിക്കുക തുടങ്ങിയ ധനനയ ഉപകരണങ്ങൾ പിന്നീട് അമേരിക്കൻ സമ്പദ് വ്യവസ്ഥയുടെ പ്രധാന നിയന്ത്രണ സംവിധാനമായി മാറി.
കാലക്രമേണ ഫെഡറൽ റിസർവ് അമേരിക്കയിലെ പണപ്പെരുപ്പ നിയന്ത്രണം, തൊഴിൽ വളർച്ച, സാമ്പത്തിക വികസനം, സാമ്പത്തിക പ്രതിസന്ധികൾ നേരിടൽ എന്നിവയിൽ പ്രധാന പങ്ക് വഹിക്കുന്ന സ്ഥാപനമായി വളർന്നു. 2008 ലെ ആഗോള സാമ്പത്തിക പ്രതിസന്ധിയിലും പിന്നീട് ഉണ്ടായ വിവിധ സാമ്പത്തിക വെല്ലുവിളികളിലും ഫെഡറൽ റിസർവിന്റെ ഇടപെടലുകൾ ലോക സാമ്പത്തിക രംഗം ശ്രദ്ധയോടെ നിരീക്ഷിച്ചു.
ഇന്ന് അമേരിക്കൻ ഡോളറിന്റെ സ്ഥിരതയ്ക്കും ബാങ്കിംഗ് മേഖലയിലെ വിശ്വാസ്യതയ്ക്കും ധനനയ രൂപീകരണത്തിനും ഫെഡറൽ റിസർവ് നിർണായക കേന്ദ്ര സ്ഥാപനമാണ്. 1913 ലെ ഫെഡറൽ റിസർവ് ആക്ട് അമേരിക്കയുടെ ആധുനിക ധനകാര്യ സംവിധാനത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനശിലയായി ഇന്നും കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. ബാങ്കിംഗ് മേഖലയിലും ആഗോള സമ്പദ് വ്യവസ്ഥയിലും ദീർഘകാല സ്വാധീനം ചെലുത്തിയ നിയമങ്ങളിലൊന്നായി ഇത് ചരിത്രത്തിൽ സ്ഥാനം നേടിയിട്ടുണ്ട്.
