ഇന്ന് അർജന്റീനയിൽ ഫുട്ബോൾ ഒരു കളിയല്ല. അത് ഒരു രാജ്യത്തിന്റെ വികാരമാണ്. ഓരോ വീടും ഓരോ തെരുവും ഓരോ ചത്വരവും ഒരേയൊരു മത്സരത്തിനായി കാത്തിരിക്കുകയാണ്. ഇംഗ്ലണ്ടിനെതിരായ സെമിഫൈനൽ തുടങ്ങുമ്പോൾ ഒരു രാജ്യം മുഴുവൻ ഒരേ ഹൃദയമിടിപ്പോടെ ജീവിക്കും.
ലോകകപ്പ് അർജന്റീനക്കാർക്ക് എപ്പോഴും പ്രതീക്ഷയുടെ കഥയാണ്. വിജയങ്ങൾ ആഘോഷിക്കാനും തോൽവികൾ ഒരുമിച്ച് സഹിക്കാനും അവർ പഠിച്ചിട്ടുണ്ട്. അതുകൊണ്ടാണ് ഓരോ ലോകകപ്പും അവരുടെ ജീവിതത്തിന്റെ ഭാഗമാകുന്നത്.
മൈതാനത്ത് ഇറങ്ങുന്ന താരങ്ങൾക്ക് അറിയാം, അവർക്ക് പിന്നിൽ കോടിക്കണക്കിന് ആരാധകരുണ്ടെന്ന്. ഓരോ പാസും ഓരോ ടാക്കിളും ഓരോ ഷോട്ടും ഒരു രാജ്യത്തിന്റെ സ്വപ്നവുമായി ചേർന്നിരിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഈ സെമിഫൈനൽ സ്കോർബോർഡിനേക്കാൾ വലിയ അർഥമാണ് വഹിക്കുന്നത്.
ബ്യൂണസ് അയേഴ്സിലെ വലിയ സ്ക്രീനുകൾക്ക് മുന്നിൽ ആയിരങ്ങൾ ഒത്തുകൂടും. അകലെയുള്ള ഗ്രാമങ്ങളിലും നഗരങ്ങളിലും കുടുംബങ്ങൾ ഒരുമിച്ച് മത്സരം കാണും. ഗോൾ പിറന്നാൽ അപരിചിതർ പോലും പരസ്പരം കെട്ടിപ്പിടിക്കും. തോൽവിയുണ്ടായാൽ ആ നിശ്ശബ്ദതയും എല്ലാവരും ഒരുമിച്ച് പങ്കിടും.
ഇംഗ്ലണ്ട് ശക്തമായ എതിരാളിയാണ്. എന്നാൽ വലിയ മത്സരങ്ങളിൽ അവസാന നിമിഷം വരെ പോരാടുന്ന മനോഭാവമാണ് അർജന്റീനയുടെ യഥാർഥ ശക്തി. ആ വിശ്വാസമാണ് ആരാധകരെ വീണ്ടും സ്വപ്നം കാണിക്കുന്നത്.
ഇന്ന് രാത്രി അർജന്റീന കരഞ്ഞാലും അത് ഒരുമിച്ചായിരിക്കും. ചിരിച്ചാലും അത് ഒരുമിച്ചായിരിക്കും. കാരണം ലോകകപ്പ് ഈ രാജ്യത്തിന് ഒരു ട്രോഫിക്കപ്പുറം, തലമുറകളെ ഒന്നിപ്പിക്കുന്ന ഒരു വികാരമാണ്. സെമിഫൈനലിന്റെ അവസാന വിസിൽ ആ വികാരത്തിന് ആഘോഷമാകുമോ കണ്ണീരാകുമോ എന്ന് അറിയാൻ ഇനി മണിക്കൂറുകൾ മാത്രം.
