ജക്കാർത്ത: ആഗോള രാഷ്ട്രീയ വ്യവസ്ഥ കൂടുതൽ വിഭജിക്കപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന സാഹചര്യത്തിൽ, ഇന്തോനേഷ്യ സ്വീകരിക്കുന്ന “മൾട്ടി-എൻഗേജ്മെന്റ്” വിദേശനയം പുതിയ ശ്രദ്ധ നേടുന്നു. ഒരേസമയം BRICS വേദിയിൽ സജീവമായും OECD അംഗത്വത്തിലേക്ക് നീങ്ങിയും ഇന്തോനേഷ്യ മുന്നോട്ട് പോകുന്നത് ഒരു ഏകദിശ അലൈൻമെന്റല്ല, മറിച്ച് സ്ഥാപന വൈവിധ്യത്തിലൂടെ സ്വാധീനം വർധിപ്പിക്കുന്ന തന്ത്രമായി കാണപ്പെടുന്നു.
ഈ സമീപനം ഇന്ത്യയ്ക്ക് പ്രത്യേക പ്രാധാന്യമുള്ളതാണ്. ഇന്ത്യയും സമാനമായ ഒരു വഴിയിലാണ്. ഗ്ലോബൽ സൗത്തിന്റെ നേതൃഭാഗമാകാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ തന്നെ പശ്ചിമ സാമ്പത്തിക സംവിധാനങ്ങളുമായി ബന്ധം ശക്തമാക്കുകയാണ്. എന്നാൽ ഇന്തോനേഷ്യയുടെ മാതൃകയിൽ ഒരു വ്യത്യാസമുണ്ട്. OECD പോലുള്ള ഘടനകളിൽ ചേരുന്നത് ആഭ്യന്തര സാമ്പത്തിക പരിഷ്കാരങ്ങൾക്ക് ഒരു നിർബന്ധിത ചട്ടക്കൂട് നൽകുന്നു. ഇത് നിക്ഷേപ വിശ്വാസ്യതയും ഭരണ ഗുണനിലവാരവും ഉയർത്താൻ സഹായിക്കുന്നു.
അതേസമയം BRICS അംഗത്വം ഇന്തോനേഷ്യയ്ക്ക് രാഷ്ട്രീയ ദൃശ്യതയും സാമ്പത്തിക ഓപ്ഷനുകളും നൽകുന്നു. പക്ഷേ ദീർഘകാല ഘടനാപരമായ മാറ്റങ്ങൾക്ക് അത് മതിയാകില്ലെന്ന് നിരീക്ഷകർ ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നു. ഈ ഇരട്ട സമീപനം ഒരു ബാലൻസ് ശ്രമമാണ്. എന്നാൽ അതിന് ഭരണ ശേഷിയും നയതന്ത്ര വ്യക്തതയും നിർണായകമാണ്.
ഇന്ത്യയുടെ കാര്യത്തിൽ, ഈ മാതൃക ഒരേസമയം അവസരവും മുന്നറിയിപ്പുമാണ്. ഇന്ത്യ മൾട്ടി-അലൈൻമെന്റിലൂടെ സ്വാധീനം വർധിപ്പിക്കുമ്പോൾ, ഗ്ലോബൽ സൗത്തിന്റെ വിശ്വാസം നഷ്ടപ്പെടാതിരിക്കാൻ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടതുണ്ട്. ഒരുവശത്ത് പശ്ചിമ ബന്ധങ്ങളും മറ്റുവശത്ത് വികസനാത്മക രാജ്യങ്ങളുടെ താൽപര്യങ്ങളും സംതുലിതമാക്കുക എന്നത് ഇന്ത്യയുടെ അടുത്ത വലിയ നയതന്ത്ര പരീക്ഷണമായിരിക്കും.
